Justice League: The Flashpoint Paradox, filmi që e përmbysi botën e DC-së
I publikuar më 30 korrik 2013, Justice League: The Flashpoint Paradox mbetet një nga animacionet më të forta të DC-së, sepse merr një hero të vetëm dhe e fut në një realitet ku gjithçka ka dalë nga binarët. Me aksion, sci-fi dhe një narrativë që luan me idenë e kohës së copëtuar, filmi ende e mban vëmendjen e atyre që kërkojnë një superhero film më të errët dhe më të mençur.
Dalë më 30 korrik 2013. Filmi zgjat 81 minuta dhe vjen si përzierje e animacionit, aksionit dhe sci-fi-së, me një ide të thjeshtë në dukje, por shumë të fortë në ekzekutim: Flash gjendet në një afat kohor alternativ, të shkatërruar nga lufta, dhe duhet të bashkohet me versione të tjera të heronjve për të rikthyer rendin. Vlerësimet e larta të publikut e kanë mbajtur gjatë në qarkullim si një nga adaptimet më të dashura të kësaj bote.
Për publikun shqiptar, filmi mbetet interesant pikërisht sepse nuk e trajton superheroin si figurë të pathyeshme, por si njeri që përballet me pasojat e një zgjedhjeje të vetme. The Flashpoint Paradox është më i mprehtë, më i errët. Kjo e bën filmin tërheqës edhe sot, sidomos për shikuesit që kërkojnë një hyrje serioze në universin e DC-së pa u humbur në serializime të gjata.
Një univers i thyer, një Flash në qendër
Regjisori Jay Oliva e ka vendosur historinë mbi një bosht të qartë dramatik: ndryshimi i së shkuarës çon në një të tashme ku gjithçka është përmbysur. Ideja “po sikur” dominon. Në vend të një ekipi të bashkuar që përballet me një armik të jashtëm, këtu shohim një botë ku rregullat janë thyer nga brenda, ndërsa kasti i zërave e forcon më tej këtë qasje.
Kasti i zërave e forcon edhe më shumë këtë qasje. Justin Chambers sjell Flash/Barry Allen-in, C. Thomas Howell është Professori Zoom/Thawne, ndërsa Michael B. Jordan, Kevin McKidd, Dee Bradley Baker dhe Steve Blum u japin jetë figurave të njohura të këtij universi, por në versione alternative, ku secili zë mbart dallime të qarta që e thellojnë këtë botë të njohur. Për ata që e njohin DC-në, ky grumbull zërash është vetë një tërheqje, sepse filmat e animuar shpesh i japin personazheve një peshë tjetër, më të përqendruar dhe më të drejtpërdrejtë sesa filmat live-action.
Pse mbetet i rëndësishëm edhe sot
Rëndësia e tij qëndron në faktin se e trajton kohën si plagë, jo si lojë. The Flashpoint Paradox e përdor multiversin jo si sfond të thjeshtë, por si mekanizëm për të shqyrtuar pasojat që lindin kur një zgjedhje personale, sado e vogël të duket, ndryshon fatin e gjithë botës. Kjo e bën filmin të vlefshëm edhe sot, sepse temat e tij — faj, humbje, ndryshim dhe rikthim — janë më të mëdha se vetë formati i tij 81-minutësh.
Me vlerësime të forta në IMDb, TMDB dhe Rotten Tomatoes, filmi ka fituar statusin e një klasiku modern brenda animacionit të superheronjve. Histori e ndërtuar me kujdes. Dhe ndoshta pikërisht për këtë arsye, pas më shumë se një dekade, Justice League: The Flashpoint Paradox vazhdon të duket më pak si një kapitull i mbyllur dhe më shumë si një paralajmërim i qartë se sa shtrenjtë kushton ndërhyrja në kohë.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
“Mommy” i Xavier Dolan: drama që mbetet e gjallë edhe sot
“Mommy” i Xavier Dolan doli më 19 shtator 2014 si një dramë e fortë për një të ve dhe djalin e saj adoleshent, mes brishtësisë dhe shpërthimeve të dhunës. Me Anne Dorval, Suzanne Clément dhe Antoine Olivier Pilon në qendër, filmi mbetet i rëndësishëm për fuqinë emocionale dhe gjuhën e tij të drejtpërdrejtë.
Lexo më tej
City Lights: kryevepra e Chaplinit që mbetet e gjallë
Kur doli më 6 shkurt 1931, "City Lights" e Charlie Chaplinit e solli në ekran një përzierje delikate humori, dhembshurie dhe romancë që ka mbetur e paharrueshme. Sot, 95 vjet më pas, filmi vazhdon të shihet si një nga kulmet e kinemasë së heshtur, jo vetëm për mjeshtërinë e Chaplinit, por edhe për mënyrën si e kthen njerëzorin në gjuhë universale.
“Mommy” i Xavier Dolan: drama që mbetet e gjallë edhe sot
“Mommy” i Xavier Dolan doli më 19 shtator 2014 si një dramë e fortë për një të ve dhe djalin e saj adoleshent, mes brishtësisë dhe shpërthimeve të dhunës. Me Anne Dorval, Suzanne Clément dhe Antoine Olivier Pilon në qendër, filmi mbetet i rëndësishëm për fuqinë emocionale dhe gjuhën e tij të drejtpërdrejtë.
‘Flipped’ (2010): romantika e parë, e parë ndryshe
Doli në 6 gusht 2010 dhe mbetet një nga historitë më të dashura të rritjes së parë, përmes një romance të thjeshtë që i kthen rolet përmbys. Me regji të Rob Reinerit, “Flipped” ndjek Juli Baker dhe Bryce Loski në një lojë ndjenjash që nis në klasën e dytë dhe merr peshë me kalimin e viteve. Sot, filmi lexohet si një kujtesë e ëmbël se dashuria adoleshente shpesh është edhe çështje këndvështrimi.