“Mayilaa” dhe “The Gymnasts Of Fisherman Colony” ndajnë nderimet në Tasveer

Çfarë tregojnë këto çmime për profilin e festivalit

Tasveer ka ndërtuar prej vitesh një identitet të lidhur me tregime të ndryshme, shpesh të rrënjosura në përvoja komunitare, familjare dhe kulturore që nuk i has çdo ditë në qarkullimin e madh të kinemasë. Kur një festival shpërblen filma si “Mayilaa”, mesazhi është i qartë: drama intime ka po aq peshë sa edhe një rrëfim më i gjerë apo më i zhurmshëm. Kjo më duket një zgjedhje e mençur. Në një kohë kur shumë tituj garojnë për vëmendje me ritëm të shpejtë, një histori e ndërtuar mbi marrëdhënie të thjeshta por të ngarkuara emocionalisht mund të bëjë më shumë përshtypje se sa pritet.

Edhe vetë prania e disa fituesve në kategori të ndryshme tregon një festival që kërkon ta shpërndajë vëmendjen dhe të mos e reduktojë garën në një emër të vetëm. Kjo krijon një tablo më të gjerë për atë që po ndodh në kinemanë e pavarur sot. Në një sallë si ato që njohim edhe në Tiranë apo Prishtinë, ku publiku shpesh reagon më fort ndaj historive që duken “të afërta”, një film i tillë do të kishte shumë për të thënë pa bërtitur fare.

“Mayilaa” dhe pesha e një historie familjare

Sinopsi i shkurtër i dhënë për “Mayilaa” mjafton për të kuptuar se filmi mbështetet te tensioni emocional mes brezave. Një shitëse me pak përvojë dhe një nënë e përfshirë thellë në këtë lidhje ndërtojnë një bosht të brishtë, i cili mund të sjellë butësi të heshtur ose përplasje të forta, sipas mënyrës si zhvillohet marrëdhënia e tyre. Kjo lloj historie shpesh e fiton publikun me detaje, jo me deklarata të mëdha. Dhe mua kjo më tërheq më shumë.

Semmalar Annam, si regjisore, futet në një zonë që kërkon finesë. Nëse filmi e mban qendrën te marrëdhënia e brishtë familjare dhe jo te efektet e jashtme, atëherë çmimi i marrë në Seattle bëhet një sinjal i mirë për mënyrën se si është lexuar nga juria. Nuk është një fitore që vjen nga zhurma, por nga përmbajtja. Kjo e bën më interesante.

Pse ky edicion i 21-të mbetet me peshë

Fakti që festivali ka arritur në edicionin e 21-të e vendos këtë shpallje çmimesh në një vijë të qëndrueshme, jo në një rastësi të momentit. Kur një aktivitet i tillë vazhdon pa u ndërprerë për kaq shumë kohë, ai fiton besueshmëri, sidomos për mënyrën si i gjykon filmat dhe për hapësirën që ua lë zërave të ndryshëm.

Kjo është një gjë që zakonisht e dallon një festival të fortë nga një ngjarje thjesht ceremoniale.

Përtej fituesve të përmendur, lajmi lë të kuptohet se gara ka qenë e shpërndarë dhe konkurrenca e gjallë. Kjo është shenjë e mirë për industrinë. Më duket se, kur çmimet shkojnë te filma që kanë identitet të qartë artistik, edhe vetë idea e suksesit bëhet më e ndershme dhe më e dobishme për kinemanë si art.

Në fund, “Mayilaa” del si titulli që e mban peshën më të madhe të këtij lajmi, por jo i vetëm. Edhe “The Gymnasts Of Fisherman Colony” dhe fituesit e tjerë e bëjnë të qartë se Tasveer këtë vit ka vënë në qendër rrëfime me frymë dhe karakter. Shenja më e mirë.