“Memento”: thriller-i që e kthen kujtesën në kurth
“Memento” i Christopher Nolanit doli më 11 tetor 2000 dhe mbeti një prej thriller-ëve më të veçantë të fillimshekullit. Me Guy Pearce në rolin e Leonard Shelby-t, filmi ndërton një hetim për vrasjen e gruas së tij mbi një humbje të frikshme të kujtesës afatshkurtër. Pikërisht kjo strukturë e pazakontë e ka bërë të paharrueshëm edhe sot.
Një ide e fuqishme, menjëherë. Me kohëzgjatje 113 minuta, filmi pati në qendër Leonard Shelby-n, të interpretuar nga Guy Pearce, një burrë që kërkon vrasësin e gruas së tij ndërsa përballet me humbje të rëndë të kujtesës afatshkurtër.
Me vlerësime të larta në platformat kryesore — 8.2/10 në TMDB, 8.4/10 në IMDb, 94% në Rotten Tomatoes dhe 83/100 në Metacritic — “Memento” u shndërrua shpejt në një prej filmave më të komentuar të atij viti. Sipas të dhënave të dhëna, filmi u nominua për 2 Oscar dhe grumbulloi gjithsej 57 fitore e 59 nominime, çka tregon se ai nuk u pa vetëm si një eksperiment formal, por edhe si një vepër me peshë të vërtetë në kinemanë e kohës.
Një thriller që punon kundër kujtesës së vet
Forca kryesore e “Memento”-s nuk është vetëm historia e Leonardit, por mënyra si ajo vendoset të rrëfehet. Çdo hap thellon hutimin. Për publikun, sidomos për atë që është mësuar me thrillera më linearë, filmi ofron një përvojë ku tensioni nuk vjen vetëm nga misteri, por nga paaftësia për t’u mbështetur te e djeshmja.
Christopher Nolan, që e drejtoi filmin, më vonë u bë një prej emrave më të njohur të kinemasë botërore, dhe “Memento” mbetet një nga veprat ku dallohet qartë prirja e tij për struktura narrative të ndërlikuara dhe lojë me perceptimin. Edhe këtu, ai ndërton një botë ku shikuesi, për shkak të pasigurisë së vazhdueshme, nuk është kurrë plotësisht i sigurt për atë që di, sepse vetë rrëfimi e zhvendos vazhdimisht terrenin nën këmbë. Ky është një nga arsyet pse filmi ende përmendet si klasik: ai nuk kërkon thjesht të zbulojë një krim, por të vërë në provë vetë idenë e besueshmërisë.
Pse mbetet i rëndësishëm edhe për publikun shqiptar
Për publikun shqiptar, “Memento” vazhdon të jetë interesant sepse i flet një gjuhe universale: ankthit për të humbur orientimin, për t’u mbështetur vetëm te copëza kujtese dhe për të kërkuar drejtësi në një terr informativ. Një mister që të detyron të mendosh. Një rrjet i dyshimtë. Për këtë arsye, “Memento” është shumë më tepër se një titull i vitit 2000, sepse tregon deri ku mund të shkojë thriller-i kur mbështetet te një ide e fortë dhe kur hutimi pranohet si mënyrë rrëfimi.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
The Great Escape: klasiku i arratisjes që nuk plaket
I dalë në vitin 1963, The Great Escape mbetet një nga filmat më të njohur të luftës dhe aventurës, i ndërtuar mbi një histori të vërtetë dhe mbi një plan arratisjeje që ka hyrë në kujtesën e kinemasë. Me regji të John Sturges dhe me Steve McQueen në një nga rolet e tij më të paharrueshme, filmi ruan ende sot ritmin, tensionin dhe hijen e madhe të bashkëpunimit mes yjeve.
Lexo më tej
Guardians of the Galaxy Vol. 3: aventura që mbylli një epokë
Ishte filmi që mbylli trilogjinë e James Gunn për Guardians of the Galaxy dhe e bëri këtë me një ton më të errët, por edhe më emocional se dy kapitujt e mëparshëm. I publikuar më 3 maj 2023, ai e vendosi Peter Quillin dhe skuadrën e tij përballë një misioni që mund të kishte shënuar fundin e tyre siç i njihnim.
The Great Escape: klasiku i arratisjes që nuk plaket
I dalë në vitin 1963, The Great Escape mbetet një nga filmat më të njohur të luftës dhe aventurës, i ndërtuar mbi një histori të vërtetë dhe mbi një plan arratisjeje që ka hyrë në kujtesën e kinemasë. Me regji të John Sturges dhe me Steve McQueen në një nga rolet e tij më të paharrueshme, filmi ruan ende sot ritmin, tensionin dhe hijen e madhe të bashkëpunimit mes yjeve.
The Green Mile, 27 vjet më vonë: një klasik që ende rëndon
Kur doli më 10 dhjetor 1999, The Green Mile solli një rrëfim fantastik e të errët nga burgu i dënimit me vdekje, ku mrekullia dhe tragjedia ecin krah për krah. Me regji të Frank Darabont dhe në krye Tom Hanks e Michael Clarke Duncan, filmi mbetet sot një nga dramat më të paharrueshme të fundviteve ’90.