Mindhunter: seriali që e ktheu krimin në analizë
Kur një agjent i FBI-së fillon të studiojë vrasës serialë si subjekt kërkimi, “Mindhunter” e zhvendos tensionin nga ndjekja te mendimi. Seriali i Joe Penhall, i dalë më 13 tetor 2017, mbetet një nga dramat kriminale më të mprehta të dekadës, me një atmosferë të ftohtë, të kontrolluar dhe shqetësuese.
Krimi si proces, jo si spektakël
Me premierën e tij më 13 tetor 2017, “Mindhunter” doli si dramë kriminale që e trajtoi vrasjen seriale jo si dekor të zhanrit, por si terren studimi. Në qendër qëndron Holden Ford, një agjent i FBI-së që, së bashku me Bill Tench dhe Wendy Carr, kërkon të kuptojë mendësinë e kriminelëve më famëkeqë përmes profilizimit, duke e kthyer hetimin në një proces të ftohtë, të duruar dhe thellësisht psikologjik. Mua personalisht më duket pikërisht kjo qasje arsyeja pse seriali ende nuk tingëllon i vjetëruar. Ai nuk vrapon pas tronditjes së shpejtë; e ndërton ankthin me durim, me pyetje të ftohta dhe me heshtje të zgjatura.
Joe Penhall, i njohur si krijuesi i serialit, e mban tonin të përmbajtur dhe të disiplinuar, sikur çdo skenë të ishte pjesë e një eksperimenti. Jonathan Groff e luan Holden Ford me një përzierje idealizmi dhe obsesioni, Holt McCallany i jep Bill Tench një gravitet të rëndë, ndërsa Anna Torv e bën Wendy Carr të duket si truri më i kthjellët i dhomës. Ky ekuilibër e mban serialin në këmbë. Nuk e prisja që një histori kaq e errët të mbështetej kaq shumë te biseda, por pikërisht aty qëndron forca e saj.
Pse mbeti kaq i fortë edhe pas nëntë vjetësh
“Mindhunter” ka 2 sezone dhe 19 episode, por ndikimi i tij shkon përtej numrave. Me një vlerësim 8.1/10 në TMDB dhe 8.6/10 në IMDb, ai dëshmon se publiku e ka vlerësuar qasjen e tij serioze ndaj krimit, pa e kthyer gjithçka në efekt të lehtë apo në heroizëm të rremë. Seriali u nominua për 2 Primetime Emmys dhe, sipas IMDb, grumbulloi 5 fitore e 34 nominime gjithsej. Një kategori e respektuar, pa dyshim. Laborator moral, jo britma. Në një mbrëmje të zakonshme, kur në shumë shtëpi kërkohet diçka që “ecën shpejt”, “Mindhunter” e ngadalëson ritmin me vetëbesim, sepse e ndërton tensionin me kujdes dhe e lë hetimin të marrë frymë. Pikërisht kjo e mban të fortë. “Mindhunter” është ended, por jo i mbyllur në kujtesë; ai vazhdon të qarkullojë si shembull i asaj që ndodh kur zhanri trajtohet me seriozitet, me disiplinë dhe me nerv intelektual që i jep peshë çdo skene. Nuk të ikën nga mendja.
Ku mund ta shikoni
“Ghosts: The Possession of Button House” trondit arkat në Britani dhe Irlandë
Në një fundjavë të mbushur me përplasje zhanresh, “Ghosts: The Possession of Button House” u ngjit në vendin e parë në arkën britaniko-irlandeze, duke grumbulluar 2.4 milionë paund në hapje. Pas tij u rendit “Clayface”, ndërsa “Ali G: Who Iz I?” mori vendin e tretë dhe e bëri garën të duket më e hapur se sa pritej.
Lexo më tej
“Ghosts: The Possession of Button House” trondit arkat në Britani dhe Irlandë
Në një fundjavë të mbushur me përplasje zhanresh, “Ghosts: The Possession of Button House” u ngjit në vendin e parë në arkën britaniko-irlandeze, duke grumbulluar 2.4 milionë paund në hapje. Pas tij u rendit “Clayface”, ndërsa “Ali G: Who Iz I?” mori vendin e tretë dhe e bëri garën të duket më e hapur se sa pritej.
8 filma për ata që duan botën e 'Big Little Lies'
Kur një histori kthen shtëpitë e bukura dhe jetët e rregulluara në një rrjet sekretësh, tërheqja nuk shuhet lehtë. Kjo është edhe arsyeja pse interesi për filma me tension psikologjik, marrëdhënie toksike dhe plagë të fshehura mbetet i fortë edhe sot.
“The Rehearsal”: komedia që i trajton gabimet si shkencë
Kur një njeri i zakonshëm frikësohet nga një bisedë, një vendim apo një kthesë e vogël që mund t’i prishë gjithçka, Nathan Fielder e çon ankthin në laborator. “The Rehearsal”, që doli më 15 korrik 2022, ndërton situata të simuluara me aktorë, ekipe ndërtimi dhe një saktësi të ftohtë, por çuditërisht qesharake. Edhe sot mbetet një serial i pazakontë, sepse e kthen pasiguritë e jetës në spektakël të mendimit dhe të kontrollit.