Një nga sitcom-et më të mëdha të dekadës më në fund del në streaming

Seriali që i hapi derën një zëri të pazakontë

Para se të bëhej një emër i dallueshëm për humorin e tij të çuditshëm dhe të pakapshëm, Robinson u lidh me një format që i dha hapësirë të madhe ritmit, absurdit dhe sikletit të përditshëm. Ky komik funksionon ndryshe. Mua personalisht kjo më duket shumë më e afërt me mënyrën se si qeshim edhe në një tavolinë familjare në Tiranë apo Prishtinë, kur një gjë del krejt nga kontrolli dhe askush nuk e pret.

Prandaj edhe kthimi i këtij titulli në streaming nuk është vetëm çështje qasjeje. Është edhe një kujtesë se sa shumë ndikim mund të ketë një sitcom që i jep hapësirë zërit të duhur në momentin e duhur. Ai lloj humori nuk plaket lehtë, sepse nuk mbështetet vetëm te referencat e momentit; mbështetet te sjellja njerëzore, te sikleti dhe te mënyra si njerëzit përpiqen të duken normalë ndërsa nuk janë aspak të tillë. Kjo i jep serialit jetëgjatësi. E madhe.

Pse Tim Robinson mbetet i veçantë edhe tani

Robinson ka ndërtuar një profil artistik që nuk e lejon publikun ta vendosë në një kuti të vetme. Ai ka kaluar nga komedia e shkurtër dhe e çrregullt, te një portret më i errët e më emocional i moshës së mesme, dhe më pas te një thriller që e zgjat tensionin më shumë se sa do ta prisnin shumë njerëz. Kjo lëvizje mes toneve e bën të vështirë të parashikosh çfarë do të bëjë më pas. Nuk më bezdis aspak që ky sitcom po rikthehet kaq vonë në qendër të vëmendjes, sepse, në vend të një vonese të panevojshme, më duket si një rregullim i natyrshëm i kohës dhe i pritjes. Shpesh titujt që i mbijetojnë sezonit të tyre janë ata që shihen më mirë më vonë, kur publiku ka ndryshuar dhe e kupton më qartë se çfarë po bënte seriali në të vërtetë. Në këtë rast, vonesa duket pothuajse si avantazh. E çuditshme, por e vërtetë.

Çfarë do të thotë kjo për jetën e serialit sot

Rikthimi në streaming i jep serialit një jetë të dytë dhe e vendos sërish në bisedën rreth komedisë moderne. Në një treg ku shumë tituj vijnë e ikin shpejt, një sitcom me identitet të fortë ka më shumë shanse të gjendet nga një brez i ri shikuesish që e konsumon televizionin ndryshe, pa u lidhur domosdoshmërisht me orarin klasik të ekranit. Kjo liri e re shpesh i ndihmon edhe veprat që dikur kanë kaluar në heshtje.

Si redaksi, unë do ta lexoja këtë zhvillim edhe si një kujtesë për industrinë: komedia që ka personalitet nuk humbet vlerë vetëm pse vonon të ribëhet e disponueshme. Përkundrazi, ajo fiton me kalimin e kohës, nëse ka zë, ritëm dhe guxim për të qenë paksa e çrregullt. Edhe ky serial, duket. Ndonjëherë mjafton që një titull i mirë të bëhet sërish i arritshëm, në kohën kur publiku është gati ta shohë me sy tjetër. Kjo është edhe arsyeja pse ky rikthim duket i vonuar, por aspak i panevojshëm.