“North by Northwest”: klasikja e Hitchcock-ut që ende vrapon përpara

Një lojë identiteti që nis si gabim dhe përfundon në kërcënim

Përmbledhja zyrtare e filmit është e thjeshtë, por shumë efikase: një drejtues reklamash, Roger Thornhill, ngatërrohet me një spiun dhe kjo shkakton një ndjekje vdekjeprurëse nëpër vend. Ky është çelësi i saj. Këtu nuk ka vetëm aksion; ka identitet të lëkundur, frikë nga e panjohura dhe një lojë të pandërprerë mes aparencës dhe rrezikut. Hitchcock-u, i njohur për mënyrën si ndërton ankthin dhe e drejton vështrimin e spektatorit, e shndërron çdo hap të Thornhill-it në një provë mbijetese, ku edhe lëvizja më e vogël fiton peshën e një rreziku të menjëhershëm. Për publikun shqiptar, kjo është arsyeja pse filmi mbetet i rëndësishëm: ai flet për njeriun e zakonshëm të hedhur papritur në një lojë më të madhe se vetja, një ndjesi shumë e afërt në çdo shoqëri ku pasiguria dhe mosbesimi janë pjesë e përditshmërisë.

Pse ky film vazhdon të ketë peshë sot

Roli i Cary Grant-it si Roger Thornhill është qendra emocionale e filmit. Elegancë, humor, nerv. Hitchcock-u kishte tashmë një emër të fortë në kinemanë botërore, dhe ky film e forcoi edhe më shumë statusin e tij si autor që dinte ta kthente intrigën në spektakël të pastër kinematografik.

Për publikun shqiptar, “North by Northwest” është i vlefshëm edhe si kujtesë se sa mirë mund të funksionojë një film kur skenari, regjia dhe interpretimi punojnë në të njëjtin drejtim. Një model i pranuar gjerësisht. Edhe pas 67 vjetësh, filmi mbetet një shembull i rrallë i një thrilleri që ecën me hijeshi, ndërton rrezikun me durim dhe e mbyll çdo skenë me ndjesinë se kinemaja mund të jetë një lojë e madhe, e zgjuar dhe e pamëshirshme njëkohësisht.