‘The Matrix’ rikthehet në renditjet e streamingut
Filmi dystopian i 1999-ës po rikthehet në renditjet e streamingut, duke kujtuar edhe një herë sa fort e ndryshoi kinemanë moderne. Për mua personalisht, është nga ata tituj që nuk plaket lehtë: i shpejtë, i ftohtë dhe ende i ngjizur me një ide që u bë standard për gjithë zhanrin.
Në një kohë kur katalogët digjitalë rrotullojnë vazhdimisht të njëjtat emra, The Matrix Është kthyer sërish në renditjet e streamingut. Dhe kjo s’është thjesht nostalgji. Filmi i Lana dhe Lilly Wachowski-t mbetet një nga ato raste të rralla kur një blockbuster, i ndërtuar me mendje dhe me stil, u duk menjëherë si diçka më e madhe se vetvetja.
Unë nuk e prisja që një titull i vitit 1999 të kishte ende këtë kapacitet tërheqës, por ja ku jemi. Mua personalisht, fuqia e tij qëndron te mënyra si e kthen idenë e realitetit në thriller të pastër, pa e humbur kurrë ritmin. Filmi pati ndikim të gjerë te brezi i regjisorëve që erdhi më pas, sidomos në koreografinë e aksionit, dhe kjo gjurmë nuk është zbehur me kalimin e viteve.
Një film që e ndryshoi gjuhën e aksionit
The Matrix Doli në një vit shumë të fortë për kinemanë, por arriti të veçohej menjëherë. Ai e tregoi me forcë se një film fantastiko-shkencor mund të ishte njëkohësisht spektakolar dhe i ndërlikuar, pa iu nënshtruar formulës së zakonshme të sezonit të verës. Kjo ishte risia e tij më e madhe. Dhe ishte e qartë.
Vështirë të gjesh sot një film aksion që të mos ketë marrë diçka prej asaj gjuhe vizuale: lëvizje të ngadalësuara, balet luftarak, atmosferë metalike, dhe një ndjesi se çdo skenë po ndjek një rregull tjetër nga ai që prisje. Nuk është rastësi që filmi vazhdon të përmendet sa herë flitet për ndikimin e kinemasë së fundviteve ’90. Ai e la shenjën e vet. Fort.
Pse rikthimi në renditje ka peshë sot
Kur një film i tillë ngjitet sërish lart në shikime, kjo tregon se ndikimi i tij nuk jeton vetëm te arkivat dhe citimet e kritikës. Jeton nga publiku që e rizbulon, e rishikon ose thjesht kërkon një titull që ende ka nerv, stil dhe ide. Në Tiranë apo Prishtinë, një film i tillë do të hapej me zë të ulët në shtëpi, pastaj do të mbyllte gojën e të gjithëve pas pak minutash. Kjo lloj tërheqjeje nuk blihet. Merret.
Nga ana ime, ajo që më mbetet më shumë është bindja se fama e The Matrix Nuk vjen vetëm nga efekti i kohës, por nga mënyra si e trajton pyetjen e madhe të realitetit pa e shndërruar në leksion të thatë. Ka filma që duken të mençur për pak javë. Ky mbetet i tillë për shumë më gjatë.
Çfarë thotë kjo për trashëgiminë e Wachowski-ve
Rikthimi i filmit në renditjet e streamingut i kujton industrisë se disa tituj nuk varen nga moda e momentit. Ata kthehen vetë, sa herë publiku kërkon diçka me identitet të fortë. Dhe këtu The Matrix Mbetet shembull i pastër: një film që nisi si hit, por përfundoi si pikë reference për gjithë zhanrin.
Po ta mendosh mirë, ky është lloji i titullit që i reziston edhe konsumit të shpejtë të sotëm, ku gjithçka kalon përpara syve me një shpejtësi marramendëse. Ai nuk kërkon shumë për t’u kujtuar. Mjafton një pamje, një lëvizje, një ndjesi e ftohtë teknologjike, dhe menjëherë rikthehet i gjallë.
Si lajm, kjo rikthim në renditje është më shumë se një kuriozitet katalogu. Është kujtesë se disa filma nuk dalin kurrë nga qarkullimi kulturor, sepse kanë ndërtuar vetë gjuhën me të cilën maten të tjerët. Dhe The Matrix Mbetet pikërisht aty: në qendër, ende me fuqi për të tundur tabelat e shikueshmërisë.
Callina Liang rrëfen si u ndryshua një skenë kyçe te “Street Fighter”
Callina Liang ka folur për pritjen e ftohtë të fansave dhe për mënyrën si ekipi krijues bashkë me Capcom gjetën një kompromis për një moment që rrezikoi të ndryshonte fatin e personazhit. Një skenë pothuajse përfundoi ndryshe, me një gisht të humbur që u hoq nga versioni final.
Lexo më tej
Callina Liang rrëfen si u ndryshua një skenë kyçe te “Street Fighter”
Callina Liang ka folur për pritjen e ftohtë të fansave dhe për mënyrën si ekipi krijues bashkë me Capcom gjetën një kompromis për një moment që rrezikoi të ndryshonte fatin e personazhit. Një skenë pothuajse përfundoi ndryshe, me një gisht të humbur që u hoq nga versioni final.
James Watkins zbulon paraqitjen e shkurtër të Aaron Paul në ‘Clayface’
Në ‘Clayface’, protagonisti i Tom Rhys Harries kalon në disa forma, por surpriza më e zhurmshme duket se vjen nga një fytyrë e njohur që shfaqet për pak çaste. Regjisori James Watkins ka konfirmuar se Aaron Paul shfaqet shkurt në filmin e DC-së si babai i Matt-it, figura që e ka rritur në lagjet e varfra të Gotham City.
Miniseria western e Netflix-it hyn mes hit-eve të streaming-ut
Miniseria e re western e Netflix-it ka bërë një kërcim mbresëlënës në javën e dytë të shfaqjes, duke e kthyer një përshtatje letrare me shije të vjetër në një hit të certifikuar të streaming-ut. Ndërkohë që dy tituj të tjerë të fortë po mbajnë edhe ata ritëm të lartë, konkurrenca në platformat kryesore po bëhet e ashpër.