Copëza të Bond-it dalin në ankand: nga Craig te Ana de Armas

Çfarë sjell ankandi i 007

Mes objekteve më të spikatura janë kostumi i Daniel Craig nga “Skyfall” dhe fustani i Ana de Armas nga “No Time to Die”. Të dyja lidhen me dy prej kapitujve më të fundit të ekskluzivitetit, të cilët e mbajtën gjallë hijen e Bond-it në një periudhë kur seriali i filmave po rishkruante identitetin e vet.

Këto nuk janë thjesht sende skene. Janë copa pune arti, të menduara për kamerën, dritën dhe lëvizjen, e më pas të shndërruara në kujtesë koleksionistësh; një rrugëtim që, për mua, e bën ankandin paksa të ngjashëm me mënyrën si ruhen reliket e një filmi të dashur në familje, vetëm se këtu gjithçka vjen me etiketa të çmimeve. E shtrenjtë. Shumë.

Pse Bond-i vazhdon të shitet si legjendë

James Bond mbetet një nga markat më të qëndrueshme të kinemasë botërore, sepse ka mësuar të ndryshojë pa e humbur identitetin. Kostumi, arma, makina, fustani, ora dhe gjesti i saktë janë pjesë e të njëjtës gjuhë vizuale, të cilën publiku e njeh menjëherë, edhe kur filmi ndryshon tonin apo kastin.

Prandaj objekte të tilla nuk kanë vetëm vlerë nostalgjike. Ato bartin kujtimin e një epoke të caktuar të Bond-it, me Daniel Craig në qendër të një kapitulli më të ashpër, më fizik dhe më të përmbajtur, ndërsa Ana de Armas solli një prani të shkurtër, por të mprehtë, që la gjurmë të menjëhershme. Në Tiranë apo Prishtinë, edhe një fans i zakonshëm do ta kuptonte menjëherë pse një fustan i tillë nuk mbetet thjesht fustan.

Çfarë tregon për tregun e kujtimeve filmike

Fakti që një ankand i tillë mbledh kaq shumë lote tregon se tregu për objekte filmike nuk është zbehur. Përkundrazi, ai po e shndërron trashëgiminë e ekranit në një territor ku emocioni, rrallësia dhe historia personale e çdo sendi peshojnë po aq sa pamja e tij.

Mua nuk më habit kjo prirje. Një kostum i përdorur në xhirime, apo një fustan i lidhur me një skenë të veçantë, mund të flasë më shumë sesa një poster i varur në mur, sepse mban mbi vete gjurmën e punës, të lëvizjes dhe të lojës së aktorëve; dhe pikërisht aty qëndron magnetizmi i tij. Kjo është arsyeja pse Bond-i vazhdon të jetojë edhe jashtë ekranit.

Ky ankand e rikthen serinë e famshme në një formë tjetër adhurimi: jo më si film për t’u parë, por si kujtim për t’u zotëruar. Dhe, siç ndodh shpesh me ikonat e vërteta të kinemasë, edhe një copë pëlhure mund të marrë peshën e një miti.