Coraline: filmi i errët që mbetet i freskët edhe 17 vjet më vonë
E publikuar më 5 shkurt 2009, "Coraline" u bë një nga filmat e animuar më të veçantë të dekadës: një përrallë me shkëlqim të ftohtë, por me nerv horror. Me regjinë e Henry Selick dhe zërat e Dakota Fanning, Teri Hatcher e Keith David, filmi mbetet i rëndësishëm për mënyrën si e kthen fantazinë në ankth dhe familjaren në diçka shqetësuese.
“Coraline” doli më 5 shkurt 2009 dhe prej atëherë ka fituar statusin e një klasiku modern të animacionit. Me regji nga Henry Selick, filmi ndërthur fantazinë, familjen dhe horrorin në një përvojë që u flet edhe të rriturve, sepse kërkon vëmendje për shtresat e errëta dhe tensionin që zgjatet. Sipas të dhënave të publikuara, filmi është 100 minuta i gjatë dhe mban vlerësime të forta: 7.9/10 në TMDB, 7.8/10 në IMDb, 91% në Rotten Tomatoes dhe 80/100 në Metacritic.
Rrëfimi zyrtar e vendos Coralinen, një vajzë 11-vjeçare, në një shtëpi të vjetër e të shtrirë si labirint, në një qytet të ri që e ndjen të mërzitshëm dhe të ftohtë. Një çmim i frikshëm. Pikërisht ky kontrast mes fantazisë së ëmbël dhe rrezikut të fshehur e ka bërë filmin të mbetet i paharrueshëm edhe sot.
Regjia e Henry Selick dhe gjuha e veçantë e animacionit
Henry Selick ka qenë prej kohësh një emër i lidhur me animacionin me identitet të fortë vizual, dhe “Coraline” është një nga shembujt më të qartë të kësaj qasjeje. Një ankth i pastër. Ky është thelbi. Dakota Fanning i jep Coralines një energji të besueshme fëmijërore, Teri Hatcher mishëron me dyfishtësi të rrezikshme si Mel Jones dhe Other Mother, ndërsa Keith David, John Hodgman, Jennifer Saunders dhe Dawn French e pasurojnë botën me figura që mbeten gjatë në kujtesë. Edhe pa u mbështetur te aksioni i zhurmshëm, filmi e ndërton tensionin me zë, ritëm dhe atmosferë.
Pse “Coraline” mbetet me interes edhe për publikun shqiptar
Për publikun shqiptar, filmi ka një tërheqje të veçantë sepse prek një ndjeshmëri shumë të njohur ballkanike: pamjen e jashtme të qetë që fsheh diçka të çuditshme poshtë saj. “Coraline” flet për familjen, mungesën e vëmendjes, kuriozitetin dhe tundimin për t’i besuar një realiteti më të lehtë sesa ai që ke përballë. Të qarta për të gjithë. Ai është një shembull i rrallë se si animacioni mund të jetë njëkohësisht i bukur, i frikshëm dhe emocionalisht i mprehtë. Nuk është rastësi që “Coraline” vazhdon të përmendet si një film që ia vlen të rishikohet: sa herë kthehesh te ai, del në pah një shtresë tjetër e ankthit të tij të përmbajtur, sepse frika aty ndërtohet ngadalë, pa u shndërruar kurrë në zhurmë.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
Terminator 2: Judgment Day
“Terminator 2: Judgment Day” mbetet një nga ata filma që e kapin menjëherë pulsimin e kinemasë së madhe të viteve ’90: i shpejtë, i ftohtë në sipërfaqe, por i ngarkuar me ankth dhe peshë njerëzore. James Cameron e ktheu një vazhdim në ngjarje më vete, duke i dhënë aksionit një zemër tragjike dhe një kërcënim që ende ndihet i gjallë.
Lexo më tej
Freedom Writers: drama që mbeti e fortë edhe 19 vjet më vonë
Ekrani i 2007-s solli Freedom Writers, dramën kriminale të Richard LaGravenese, me Hilary Swank në qendër të një historie për arsimimin, tolerancën dhe klasën që nuk dorëzohet. Filmi doli më 5 janar 2007 dhe, me vlerësimet solide që ka marrë, mbetet një prej titujve që flasin ende qartë për shkollën, dhunën dhe shansin e dytë.
Guardians of the Galaxy Vol. 3: aventura që mbylli një epokë
Ishte filmi që mbylli trilogjinë e James Gunn për Guardians of the Galaxy dhe e bëri këtë me një ton më të errët, por edhe më emocional se dy kapitujt e mëparshëm. I publikuar më 3 maj 2023, ai e vendosi Peter Quillin dhe skuadrën e tij përballë një misioni që mund të kishte shënuar fundin e tyre siç i njihnim.
“Memento”: thriller-i që e kthen kujtesën në kurth
“Memento” i Christopher Nolanit doli më 11 tetor 2000 dhe mbeti një prej thriller-ëve më të veçantë të fillimshekullit. Me Guy Pearce në rolin e Leonard Shelby-t, filmi ndërton një hetim për vrasjen e gruas së tij mbi një humbje të frikshme të kujtesës afatshkurtër. Pikërisht kjo strukturë e pazakontë e ka bërë të paharrueshëm edhe sot.