Craig Zobel sjell në kinema ‘Something Is Killing the Children’

Burimi thekson se filmi bazohet në serinë komike të James Tynion IV dhe Werther Dell’Edera, një titull që tashmë ka krijuar reputacion të fortë mes lexuesve. Nuk është rastësi. Shumë pritshmëri, menjëherë! Për publikun shqiptar, kjo lloj përshtatjeje zakonisht ngjall atë ndjesinë e njohur të “po e bëjnë mirë apo do ta prishin?”, dhe unë e kuptoj plotësisht atë dyshim.

Pse Craig Zobel i përshtatet këtij materiali

Zobel nuk vjen nga bota e spektaklit të zhurmshëm, por nga një regji që di të ndërtojë shqetësim me ritëm të matur dhe personazhe të ngarkuar emocionalisht. Pikërisht për këtë arsye zgjedhja e tij më duket interesante. Ai i njeh mirë errësirën. Kjo qasje mund të jetë shumë e përshtatshme për një histori që, nga vetë titulli, premton frikë dhe paranojë.

Edhe pse burimi nuk jep hollësi për tonin e filmit apo për ndryshimet nga materiali origjinal, prania e Zobelit sugjeron një adaptim që mund të mbështetet më shumë te ankthi dhe sesa te efekti i lirë. Kjo më pëlqen. Në Prishtinë apo Tiranë, publiku i fantazisë dhe horrorit është mësuar me filma që shpesh ose e teprojnë me zhurmë, ose humbin fare në atmosferë; një regji më e kontrolluar mund ta shmangë atë gabim të zakonshëm.

Blumhouse dhe pesha e një titulli të kultivuar

Blumhouse, ndërkohë, i jep projektit një peshë të menjëhershme në treg. Kur një histori kaq e njohur kalon në kinema, pritshmëritë rriten menjëherë; dhe, pasi në prodhim hyn Blumhouse, studioja që ka ndërtuar identitetin e vet mbi horrorin dhe trillerin me buxhet të mençur, pesha e projektit bëhet edhe më e madhe. Këtu nuk flasim vetëm për një emër të madh, por për një mënyrë pune që zakonisht i hap rrugë filmave të zhanrit drejt publikut të gjerë. E ndjej se kjo është pjesa ku projekti fiton seriozitet.

Vetë komiku i James Tynion IV dhe Werther Dell’Edera ka një njohje që shkon përtej lexuesve të rastësishëm, ndaj ky kalim në ekran vjen me barrën e pritshmërive të fansave. Dhe kur një bazë e tillë ekziston, çdo vendim krijues lexohet me lupë. Si dikush që ka parë shpesh adaptime të zhurmshme, mua personalisht më duket më premtues një ekip që e merr materialin me qasje të qetë dhe jo me nxitim të verbër.

Çfarë nënkupton ky projekt për ekranin e ardhshëm

Për momentin, Deadline raporton vetëm angazhimin e Zobelit dhe përfshirjen e Blumhouse, pa hyrë në kalendar prodhimi, kast apo afate të tjera. Kjo do të thotë se projekti është ende në fazë të hershme dhe çdo detaj i mëtejshëm do të ketë peshë të madhe sapo të zbulohet. Ndaj edhe ky lajm lexohet më shumë si sinjal drejtimi sesa si premtim i plotë. Mesazhi është i prerë: për publikun ballkanik, sidomos për ata që e ndjekin horrorin me sy kritik dhe jo vetëm për efektin e menjëhershëm, ky zhvillim kërkon vëmendje të menjëhershme dhe lexim të kujdesshëm. Kjo do ndezë debate. Nëse Zobel dhe Blumhouse e mbajnë tensionin komik, filmi mund të tërheqë si fansat e origjinalit, ashtu edhe ata që duan një horror me nerv dhe karakter, jo thjesht frikë të shpejtë.