Dokumentari i Oasis ‘Don’t Look Back in Anger’ vjen në streaming

Një dokumentar që vjen me peshë nga Venecia

Fakti që filmi kaloi nga Venecia te kinematë dhe Imax-i, e pastaj te streaming-u, tregon se nuk kemi të bëjmë me një titull të zakonshëm muzikor. Ky është lloji i dokumentarit që kërkon hapësirë të madhe, zë të fortë dhe publik të përqendruar. Mua personalisht më pëlqen kur një film i tillë nuk mbyllet brenda ekranit të vogël që në fillim, sepse energjia e një grupi si Oasis shpesh kërkon ajër.

Hollywood Reporter thekson se qasja është e paprecedentë, dhe pikërisht aty qëndron kurioziteti. Nuk flasim për një arkiv të tharë me fragmente të vjetra, por për një vështrim më të drejtpërdrejtë në rikthimin e një bande që ka dominuar bisedat e dashamirësve të rock-ut britanik. Kjo lloj historie ka gjithmonë dy shtresa: muzikën vetë dhe emocionin kolektiv që e shoqëron. E para dëgjohet, e dyta ndihet.

Pse ky rikthim i Oasis i intereson edhe publikut tonë

Te ne, në Tiranë, Prishtinë apo Shkup, Oasis nuk është thjesht emër nostalgjik i viteve të largëta; është një prej atyre grupeve që ende përmendet me respekt në bisedat e darkës, sidomos kur dikush kërkon një rock më të drejtpërdrejtë, pa shumë zbukurime. Dhe një dokumentar i tillë, që vjen pas rrugës së zakonshme të premierës në festival, kinema dhe tani platforma streaming, ka shansin të futet lehtë në atë rutinë familjare ku një film i mirë ndizet pas darke dhe komentet fillojnë menjëherë. Mua më duket një mënyrë shumë e natyrshme për ta parë.

Rëndësia e këtij filmi qëndron edhe te mënyra si i përpunon momentet e ribashkimit. Për një grup të madh si Oasis, çdo shfaqje publike është edhe ngjarje kulturore, edhe lajm muzikor, edhe provë karakteri. Nëse filmi arrin ta kapë atë tension, atë energji dhe atë kthim te skena pa e zbukuruar tepër, atëherë ai do të flasë jo vetëm për fansat e vjetër, por edhe për një brez që sot e njeh muzikën kryesisht përmes platformave dhe fragmenteve të shpërndara në rrjete. Kjo e bën më të fortë se një kronikë e zakonshme.

Çfarë nënkupton hyrja në streaming

Kalimi në streaming e hap menjëherë audiencën. Filmi nuk mbetet më vetëm një ngjarje e lidhur me premierën apo me sallën e madhe; ai futet në qarkullim më të gjerë, aty ku publiku e zgjedh me ritmin e vet. Dhe kjo është, besoj, arsyeja pse dokumentarë të tillë jetojnë gjatë: secili shikues gjen një derë hyrëse ndryshe, qoftë përmes nostalgjisë, qoftë përmes kureshtjes për turneun e ribashkimit. Nuk është pak.

Për ne këtu, ky është edhe një shembull i mirë se si dokumentarët muzikorë po e kalojnë gjithnjë e më shpesh kufirin mes eventit dhe konsumit të përditshëm. Ajo që dje ishte premierë në një festival të madh, sot bëhet pjesë e mbrëmjes së zakonshme në shtëpi. Dhe kur objekti është Oasis, grup që ngjall ende debat, kujtime dhe ndarje të ëmbla mes fansash, filmi fiton menjëherë një jetë të dytë. Sinqerisht, kjo është pjesa që mua më intrigon më shumë.

Burimi: Hollywood Reporter