Eric Bauza, zëri modern i Bugs Bunny-t, vdes në moshën 46 vjeç

Si u bë zëri i brezit të ri të Looney Tunes

Emri i Eric Bauza-s lidhet ngushtë me një traditë shumë të vështirë: të vazhdosh personazhe që për dekada kanë pasur identitet të palëkundur zanor. Në animacion, zëri nuk është thjesht teknikë; ai është karakter, ritëm, nerv, madje edhe humor. Kur një aktor arrin të ruajë atë ndjesi dhe njëkohësisht t’i japë gjallëri publikut të sotëm, ai bëhet pjesë e vetë ADN-së së projektit. Bauza arriti pikërisht këtë. Dhe kjo nuk është pak.

Ai u dëgjua në disa role të ndryshme brenda botës së Looney Tunes, përfshirë edhe Coyote vs. Acme, duke treguar sa fleksibël ishte në interpretim. Nuk është rastësi që emri i tij lidhet me personazhe aq të ndryshëm sa Bugs Bunny dhe Daffy Duck, sepse të dy kërkojnë energji krejt tjetër, por edhe kontroll të imët të komedisë. Më bezdis fakti që publiku shpesh i kujton këto role vetëm kur mungojnë. Por kështu ndodh shpesh me zërat e mëdhenj.

Roli i tij përtej një personazhi të vetëm

Një karrierë e tillë nuk mbahet vetëm mbi një figurë të famshme. Bauza u shfaq edhe në Forgotten Island, Muppet Babies dhe Teenage Mutant Ninja Turtles, çka e vendos atë në një territor shumë më të gjerë se sa “zëri i Bugs Bunny-t”. Në praktikë, kjo do të thotë se ai ishte pjesë e një industrie ku aktori i zërit duhet të jetë i padukshëm në pamje, por i pagabueshëm në efekt. Dhe ai e kishte këtë aftësi.

Për shumë familje, sidomos kur në shtëpi ndizet televizioni dhe animacioni shndërrohet në sfond të përditshmërisë, zërat bëhen po aq të rëndësishëm sa vetë figurat. Në Tiranë, Prishtinë apo Shkup, ndodh shpesh që një personazh të njihet menjëherë vetëm nga intonacioni. Bauza ishte pikërisht nga ata interpretues që e bëjnë këtë njohje të menjëhershme. Kjo është arsyeja pse mungesa e tij do të ndihet gjatë.

Pse ky humbje peshon më shumë se një lajm i zakonshëm

Vdekja e një aktori të zërit shpesh kalon më shpejt se humbja e një figure të përballshme në ekran, por ndikimi është i njëjtë, ndonjëherë edhe më i thellë. Zëri mbetet në kujtesë, rikthehet sa herë që një personazh ringjallet në ekran, dhe krijon një lidhje shumë intime me publikun. Në rastin e Bauza-s, kjo lidhje ishte e fortë sepse ai punoi mbi figura që janë pjesë e historisë globale të animacionit. Dhe ato figura nuk plaken kurrë.

Si redaksi, e shohim këtë si një kujtesë të fortë për peshën e artistëve që punojnë në prapaskenë, por mbajnë mbi supe emocionin e një eksperience të tërë. Eric Bauza la pas një gjurmë që nuk matet me minuta në ekran, por me sa herë një zë i tij ka ngjallur buzëqeshje, habi ose kujtesë. Kjo trashëgimi do të mbetet gjatë. Dhe është e merituar.