‘Tracker’ i jep më në fund Colter Shaw-t atë që i mungonte prej dy sezonesh
Një ndjekje e re në Utah e çon Colter Shaw drejt një rasti të ndërlikuar, por episodi i fundit i sezonit 4 nuk mbetet vetëm te misteri. Pas dy sezonesh nën hijen e mungesës emocionale, seriali i jep heroit një hap drejt një lidhjeje të mundshme, pa e lënë të humbasë fokusin te puna.

Ka episode që të mbajnë pezull nga rasti, dhe ka të tjera që e shtyjnë historinë edhe më thellë nën lëkurë. Këtë herë, Colter Shaw gjendet në Utah për të kërkuar një grua të zhdukur, ndërsa aventura që nis si një hetim rutinë merr shpejt një kthesë më personale. Dhe po, ajo kthesë ndihet si një hap i vonuar.
Pas dy sezonesh ku seriali e ka lënë Colterin shpesh të fortë, të përqendruar dhe pothuajse të paarritshëm, episodi i fundit i sezonit 4 i hap më në fund një derë tjetër për të. Mua personalisht më erdhi mirë që kjo nuk u trajtua si zbukurim i rastit, por si diçka që rri natyrshëm pranë ritmit të tij. Nuk është sentimentalitet i tepruar. Është një çarje e vogël në armaturë.
Një rast në Utah që shkon përtej një personi të zhdukur
Hulumtimi i Colterit nis me një zhdukje që duket më e ndërlikuar nga sa premton pamja e parë. Episodi e ndërton misterin me kujdes, duke e lënë të qartë se rruga drejt së vërtetës nuk kalon vetëm përmes gjurmëve të zakonshme, por edhe përmes lidhjeve mes njerëzve dhe motiveve që dalin dalëngadalë në sipërfaqe. Kjo e bën historinë më të fortë sesa një episod standard aksioni. Dhe më pëlqeu.
Seriali mbetet besnik ndaj asaj që di të bëjë më mirë: ta vendosë Colterin në qendër të një enigme që kërkon intuitë, durim dhe aftësi praktike. Ai nuk është thjesht një njeri që ndjek pista; ai e lexon terrenin, njerëzit dhe heshtjet mes tyre. Pikërisht aty qëndron forca e tij, dhe ky episod e rikujton me një qartësi që nuk ka nevojë për zhurmë. Është mjeshtri i zanatit, thjesht.
Pse kjo kthesë emocionale ka më shumë peshë se zakonisht
Prania e Jenna Nova-s e ndryshon ekuilibrin e zakonshëm të serialit, edhe pse pa e rrëzuar atë që e mban historinë në këmbë. Ajo duket se do të qëndrojë, të paktën për momentin, dhe kjo hap një hapësirë të re për Colterin, i cili prej kohësh është paraqitur si njeri që e mban gjithçka brenda vetes. Në një seri si kjo, një lidhje e mundshme nuk është thjesht romantizëm; është test karakteri. Dhe ky test nuk është i vogël.
Nuk e prisja që seriali të gjente kaq shpejt një mënyrë për ta lidhur tensionin emocional me rastin e javës, por e bën me shumë më tepër finesë sesa duket në letër. Kjo nuk e zbut Colterin. Përkundrazi, e bën më të gjallë, më të kuptueshëm dhe më afër mënyrës se si publiku në Tiranë, Prishtinë apo Shkup shpesh i do historitë televizive: me një hero të fortë, por jo të ngrirë si gur.
Çfarë premton pjesa tjetër e sezonit
Ky episod e vendos sezonin 4 në një pozicion të mirë, sepse nuk e lë intrigën të bjerë në rutinë. Rasti i javës zgjidhet me peshë, por ajo që mbetet në ajër është ideja se Colter po hyn në një etapë ku jeta personale mund të ndërhyjë më seriozisht në ritmin e tij profesional. Kjo është një lëvizje e mençur. Dhe e vonuar mjaftueshëm për të pasur efekt.
Nga këndvështrimi im, seriali fiton pikërisht sepse nuk e sheh emocionin si kundërshtar të aksionit, por si pjesë të së njëjtës lojë narrative. Kur një protagonist mbetet i pathyeshëm për shumë gjatë, rrezikon të bëhet i parashikueshëm; kur i jepet një çarje, historia merr frymë. Këtu qëndron edhe arsyeja pse ky episod bie në sy: ai nuk e ndryshon vetëm rastin e javës, por edhe mënyrën si e shohim Colter Shaw-n.

Wild Horse Nine: McDonagh në një parajsë që çahet nga brenda
Në prag të grushtit të shtetit në Kili, dy agjentë të CIA-s dërgohen në Ishullin e Pashkëve për një mision që duket i çuditshëm që në fillim. Martin McDonagh e vendos komedinë, krimin dhe thrillerin në një territor të largët, ku statujat ikonike, aleancat e brishta dhe e shkuara e errët i japin historisë një nerv të pazakontë.
Lexo më tej
Eric Bauza, zëri modern i Bugs Bunny-t, vdes në moshën 46 vjeç
Eric Bauza, aktori i zërit që i dha jetë disa prej figurave më të dashura të animacionit, ka vdekur në moshën 46 vjeç. Krahas roleve të shumta në universin e Looney Tunes, ai u dëgjua edhe në projekte si Coyote vs. Acme, Forgotten Island, Muppet Babies dhe Teenage Mutant Ninja Turtles.

James Gunn i përgjigjet kritikëve për vazhdimësinë e DCU-së
Debati për lidhjet mes projekteve të DCU-së është ndezur ndërsa Clayface mbërrin në kinema dhe krahasimet me botën e Marvel-it rrotullohen sërish online. James Gunn ka reaguar ndaj pyetjeve për vazhdimësinë e universit që po ndërton me Peter Safran, duke e kthyer diskutimin te mënyra si lidhen projektet e fundit.

James Gunn mbron DCU-në dhe thekson rëndësinë e historive më vete
James Gunn ka dalë në mbrojtje të DC Universe, duke kundërshtuar idenë se një histori ka vlerë vetëm nëse çon drejt një ngjarjeje më të madhe të përbashkët. Regjisori mbron zgjerimin e këtij universi me tregime të veçanta, ndërsa debati mbi drejtimin e DCU-së vazhdon të ndizet.

