“Nuovo Cinema Paradiso”: rikthimi te magjia e kinemasë
“Nuovo Cinema Paradiso” doli më 17 nëntor 1988 dhe mbetet një nga dramat më të dashura për kujtesën, dashurinë dhe humbjet që lë pas koha. Giuseppe Tornatore e ndërtoi si një rrëfim të butë, por të fuqishëm, për një djalë që zbulon kinemanë në një fshat të vogël dhe lidhjen e tij me projeksionistin Alfredo.

“Nuovo Cinema Paradiso” doli më 17 nëntor 1988. Me regji të Giuseppe Tornatores dhe me një kast që përfshin Philippe Noiret, Jacques Perrin, Marco Leonardi, Salvatore Cascio, Agnese Nano dhe Antonella Attili, filmi rrëfen me nostalgji dhe finesë një histori rritjeje, kujtese dhe dashurie për kinemanë, duke e kthyer çdo kthim pas në emocion të qëndrueshëm. Vlerësimet e larta në IMDb, Rotten Tomatoes, Metacritic dhe baza e gjerë e votave tregojnë se ky është një titull që vazhdon të flasë edhe sot me publikun e madh.
Një kujtesë e gjallë për fuqinë e ekranit të madh
Sipas përmbledhjes zyrtare, filmi ndjek një regjisor që rikujton fëmijërinë, kur u dashurua me filmat në teatrin e fshatit dhe krijoi një miqësi të thellë me projeksionistin Alfredo. Homazh për shikimin kolektiv. Në qendër nuk është thjesht nostalgjia, por mënyra se si kujtesa formohet nga vendet, njerëzit dhe emocionet që na shoqërojnë në momentet më të hershme të jetës.
Giuseppe Tornatore e ka ndërtuar këtë film me një ndjeshmëri që e bën të lehtë për t’u afruar, por jo të lehtë për t’u harruar. Ton i butë, kujtesë e gjallë. Në ekran, marrëdhënia mes Totòs dhe Alfredo-s mbetet zemra e filmit: një lidhje që shkon përtej mësimit teknik të projeksionit dhe bëhet një formë trashëgimie shpirtërore.
Pse vazhdon të ketë peshë për publikun shqiptar
Për publikun shqiptar, ky film ka një rezonancë të veçantë sepse flet për një botë ku kinemaja ishte vendtakim, ritual dhe kujtim i përbashkët, jo vetëm argëtim individual. Në Ballkan, ajo prek një nerv të njohur. Ajo sjell në kujtesë një kohë kur filmi trajtohej si ngjarje e përbashkët, jo thjesht si përmbajtje e konsumueshme, dhe pikërisht kjo e bën rikthimin kaq domethënës.
Kasti i filmit i jep edhe më shumë peshë këtij rikthimi. Philippe Noiret i jep Alfredos një qetësi të mençur, ndërsa Jacques Perrin e mban me forcë peshën e Salvatore-s së rritur; po ashtu, Marco Leonardi dhe Salvatore Cascio e bëjnë të besueshëm udhëtimin e heroit në fëmijëri, duke i shtuar rrëfimit ndjeshmëri dhe vazhdimësi. Në një kohë kur publiku kërkon gjithnjë e më shumë histori me ndjenjë dhe kujtesë, “Nuovo Cinema Paradiso” mbetet një film që ia vlen të (ri)shihet, sepse flet për atë që nuk ndryshon: mallin, lidhjet njerëzore dhe magjinë e parë të kinemasë.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës

The Departed: thrilleri i Scorsese-s që mbetet i gjallë edhe 20 vjet më pas
I dalë më 4 tetor 2006, The Departed është një nga thrillerët më të fortë kriminalë të Martin Scorsese-s, me një lojë identitetesh të fshehta mes policisë dhe mafies irlandeze të Bostonit. Me Leonardo DiCaprion, Matt Damonin dhe Jack Nicholsonin në qendër, filmi mbetet një studim i tensionit, tradhtisë dhe pushtetit që nuk e ka humbur forcën as sot.
Lexo më tej

There Will Be Blood: klassiku i errët i Paul Thomas Anderson-it
Dramë e vitit 2007, There Will Be Blood mbetet një nga filmat më të fuqishëm të shekullit XXI: një histori për etjen, pushtetin dhe çmimin njerëzor të pasurisë. Me Daniel Day-Lewis në qendër dhe Paul Thomas Anderson pas kamerës, filmi e ka ruajtur deri sot reputacionin e një vepre të ftohtë, madhështore dhe të pakompromis.

The Departed: thrilleri i Scorsese-s që mbetet i gjallë edhe 20 vjet më pas
I dalë më 4 tetor 2006, The Departed është një nga thrillerët më të fortë kriminalë të Martin Scorsese-s, me një lojë identitetesh të fshehta mes policisë dhe mafies irlandeze të Bostonit. Me Leonardo DiCaprion, Matt Damonin dhe Jack Nicholsonin në qendër, filmi mbetet një studim i tensionit, tradhtisë dhe pushtetit që nuk e ka humbur forcën as sot.

Only Murders in the Building: kur true crime-u u bë komedi e zgjuar
Në vitin 2021, Only Murders in the Building doli si një përzierje e rrallë midis komedisë, misterit dhe krimit, duke e kthyer obsesionin për historitë e vërteta të krimit në një lojë të mprehtë me imagjinatën. Seriali me Steve Martin, Martin Short dhe Selena Gomez mbetet i freskët edhe sot, sepse e trajton dyshimin, vetminë dhe fqinjësinë me humor dhe ritëm.