There Will Be Blood: klassiku i errët i Paul Thomas Anderson-it

Filmi mbështetet mbi një kast të fortë, me Daniel Day-Lewis në rolin e Daniel Plainview, Paul Dano si Paul Sunday / Eli Sunday, Kevin J. O'Connor si Henry, Ciarán Hinds si Fletcher Hamilton, Dillon Freasier si H.W. Plainview dhe Hope Elizabeth Reeves si Elizabeth.

Gjithçka rrotullohet rreth një përplasjeje morale dhe psikologjike midis Plainview-it dhe Eli-t, ndërsa i biri i protagonistit shfrytëzohet si pjesë e një fasade të kujdesshme për të sajuar imazhin e një familjari.

Është një premisë që e bën historinë njëkohësisht personale dhe sistemike, sepse lakmia private shndërrohet në një mekanizëm të tërë shoqëror.

Një film i 2007-s që sot lexohet si klasik

Edhe pse ka dalë gati dy dekada më parë, There Will Be Blood nuk e ka humbur peshën.

E jashtëzakonshme.

Titull i ngarkuar sot. Pikërisht kjo e bën filmin të vazhdojë të tërheqë shikime të reja, edhe kur dihet mirë se ku çon kjo rrugë.

Paul Thomas Anderson, si regjisor dhe krijues, ka ndërtuar një film që mbështetet në atmosferë, në shikime, në heshtje dhe në përplasjen mes besimit dhe interesit.

Me kalimin e viteve, filmi ka forcuar reputacionin e tij dhe mbetet ndër veprat më të njohura e më të vlerësuara të karrierës së tij, ndërsa për Daniel Day-Lewis-in roli i Plainview-it qëndron si një nga interpretimet më të paharruara, sepse i jep formë të prerë identitetit të tij artistik.

Kjo është arsyeja pse filmi nuk trajtohet thjesht si dramë historike apo si rrëfim për naftën, por si një studim i ashpër i natyrës njerëzore.

Pse i flet edhe publikut shqiptar

Për publikun shqiptar, There Will Be Blood ka interes jo vetëm si film i madh amerikan, por edhe si histori që prek tema shumë të njohura në një kontekst ballkanik: etjen për pasuri, manipulimin me imazhin e familjes, përplasjen mes individit dhe komunitetit, si dhe konfliktin mes moralit e interesit. Në këtë kuptim, filmi nuk kërkon domosdoshmërisht një njohje të thellë të historisë amerikane për t’u ndjerë i afërt. Ai flet me një gjuhë universale për pushtetin, paranojën dhe çmimin që paguhet kur suksesi vendoset mbi gjithçka tjetër.

Interesant është edhe fakti që filmi mbetet i vlefshëm si për ata që e shohin për herë të parë, ashtu edhe për ata që kthehen te ai pas vitesh. Me 91% në Rotten Tomatoes dhe 93/100 në Metacritic, ai është një nga ato vepra ku konsensusi kritik dhe ndikimi afatgjatë shkojnë dorë për dore. Për një audiencë që kërkon filma të rëndë, të ndërtuar me ambicie artistike dhe me personazhe që të mbeten në mendje, There Will Be Blood është ende një nga titujt më të fortë të vitit 2007 dhe një arsye e mirë për t’u rikthyer te kinemaja serioze.