White Collar: kur mashtrimi bëhet aleat i drejtësisë
Seriali “White Collar” doli më 23 tetor 2009 dhe mbeti një nga ato drama krimi që e ndërton tensionin me elegancë, jo me zhurmë. Me Jeff Eastin në krye dhe një dyshe qendrore të fortë, ai ende tingëllon i freskët për publikun që pëlqen lojën e mendjes, ritmin dhe personazhet me hije.
Më 23 tetor 2009, “White Collar” doli si një serial që e mbështeti krimin te sharmi, jo te brutaliteti. Në qendër qëndron Neal Caffrey, një mashtrues i rafinuar që, në këmbim të lirisë, pranon të bashkëpunojë me FBI-në për të kapur kriminelë të tjerë, të së njëjtës botë, duke e kthyer aleancën në një lojë të vazhdueshme mes interesit dhe besimit. Seriali u krijua nga Jeff Eastin dhe u mbyll pas 6 sezonesh e 81 episodesh, duke mbetur i renditur te dramat që ndërtojnë misterin me stil. Kjo e mban të freskët. Nuk kemi të bëjmë me një serial që kërkon ta tronditë shikuesin me spektakël të verbër; ai i flet publikut që e shijon lojën e dyfishtë, dialogun e mprehtë dhe raportin mes rregullit dhe shkeljes së tij. Në një ekran ku shpesh krimi serviret si zhurmë, “White Collar” e mban tensionin me finesë. Kjo më pëlqen.
Neal Caffrey dhe Peter Burke: një aleancë me tension të vazhdueshëm
Matt Bomer si Neal Caffrey dhe Tim DeKay si Peter Burke e mbajnë serialin mbi një ekuilibër të brishtë, ku besimi dhe dyshimi ndryshojnë vend pa paralajmërim. Neal është i hijshëm, i shkathët dhe i pakapshëm; Peter është i qetë, këmbëngulës dhe i lidhur fort me rregullin. Ky kontrast e bën serialin të ecë me energji të pastër dramatike, por edhe me një lloj elegance që nuk e sheh shpesh në televizionin krim.
Rreth tyre ndërtohet edhe një skuadër që i jep serialit stabilitet: Willie Garson si Mozzie, Tiffani Thiessen si Elizabeth Burke, Marsha Thomason si Diana Berrigan dhe Sharif Atkins si Clinton Jones. Secili sjell një funksion të qartë në dinamikë, pa u humbur në rrëmujë. Kimi i personazheve e mban gjithçka. Dhe këtu kimi ka.
Pse “White Collar” tingëllon ende aktual për publikun shqiptar
Për publikun shqiptar, sidomos atë që e ka ndjekur televizionin me durim në mbrëmje familjare në Tiranë, Prishtinë apo Shkup, “White Collar” ka një tërheqje të veçantë sepse nuk kërkon durim për t’u shpërblyer. Ai ofron një lojë inteligjente, por të kapshme; një krim që nuk të rëndon, por të mban syhapur. Në një treg ku shumë seriale policore bëhen të njëjta me njëra-tjetrën, ky mbetet i dallueshëm nga mënyra si i lidh elegancën me hetimin.
Edhe sot, pas më shumë se një dekade, seriali funksionon si retrospektivë e një kohe kur televizioni mund të ndërtonte personazhe tërheqës pa u mbështetur te ritmi i përgjakshëm. Kjo e bën serialin të vlefshëm për këdo që kërkon një histori krimi me finesë, ku mosbesimi, inteligjenca dhe loja e maskave peshojnë njësoj si vetë hetimi, sepse secila prej tyre e shtyn përpara tensionin dhe e mban të gjallë vëmendjen. Dhe, po ta shohësh me syrin e sotëm, “White Collar” ende mban një shije të mirë.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
‘Digger’ bie rëndë në box office, ndërsa ‘Verity’ ngjitet fuqishëm
Sipas Variety, ‘Digger’ ka hapur fundjavën me vetëm 8 milionë dollarë në Amerikën e Veriut, një nisje që po quhet dështim i madh. Në të njëjtën kohë, ‘Verity’ ka marrë një debutim prej 32 milionë dollarësh dhe ka ndryshuar menjëherë balancën e garës.
Lexo më tej
‘Digger’ bie rëndë në box office, ndërsa ‘Verity’ ngjitet fuqishëm
Sipas Variety, ‘Digger’ ka hapur fundjavën me vetëm 8 milionë dollarë në Amerikën e Veriut, një nisje që po quhet dështim i madh. Në të njëjtën kohë, ‘Verity’ ka marrë një debutim prej 32 milionë dollarësh dhe ka ndryshuar menjëherë balancën e garës.
«Freaks» i hapi dyert në Hollywood, Lipovsky dhe Stein rikthehen me vazhdimin
Filmi i tyre i vitit 2018, që debutoi në Festivalin e Filmit të Vankuverit, i shndërroi Zach Lipovsky dhe Adam B. Stein në emra të kërkuar të horrorit dhe sci-fi-t. Tani dyshja po kthehet me «Freaks 2», ndërsa Hollywood Reporter thekson se suksesi i parë ua ndryshoi rrjedhën e karrierës.
Tom McCarthy sjell një vështrim humanist mbi klimën në ‘A Statement’
Sipas Deadline, Tom McCarthy kthehet me ‘A Statement’, një film që vendos në qendër një konferencë në Florida për ndikimin e emetimeve të dioksidit të karbonit në mjedis. Në letër mund të duket si dramë e rëndë debati, por filmi mbështetet te një ansambël i fortë me Paul Rudd dhe Paul Giamatti.