Dhjetë vjet më pas, “The Witch” mbetet roli që përcakton Anya Taylor-Joy
Sipas Collider, performanca që shumë e konsiderojnë përcaktuese për Anya Taylor-Joy vjen ende nga “The Witch”, filmi i Robert Eggers që e prezantoi si Thomasin. Ky thriller-fantazi popullore vazhdon të mbajë peshë edhe pas një dekade, ndërsa për shumë shikues mbetet pika më e fortë në karrierën e saj.
Ka filma që nuk plaken me zhurmë, por me hijen e tyre. “The Witch” bën pjesë pikërisht aty, dhe sipas Collider, edhe dhjetë vjet më pas mbetet roli që shumë e lidhin më fort me Anya Taylor-Joy. Filmi i Robert Eggers e vendosi aktoren e re përballë publikut si Thomasin, vajzën puritane të trajtuar padrejtësisht, dhe ajo prani e ftohtë, e brishtë dhe e tendosur vazhdon të mbajë peshë. Mua personalisht nuk më habit fare ky vlerësim. Ka role që të ngjiten në lëkurë.
Në lajmin e publikuar më 10 tetor 2026, një ditë para sotmes, Collider e sheh këtë performancë si atë që shumë e konsiderojnë definitive për aktoren. Dhe kjo ka kuptim. “The Witch” nuk ishte thjesht një hyrje e fortë në karrierën e saj, por edhe një provë se Anya Taylor-Joy mund të mbajë mbi supe një film të tërë pa u mbështetur te dialogu i tepërt apo te efekti i lehtë dramatik. Është nga ato raste kur një fytyrë e qetë flet më shumë se një monolog i gjatë.
Si e ndërtoi Eggers një tmerr që nuk bërtet
Robert Eggers e bëri “The Witch” të funksionojë me atmosferë, ritëm të ngadaltë dhe një ndjesi shqetësuese që rritet pa u nxituar. Pikërisht kjo e bën filmin të dallohet edhe sot, sepse nuk mbështetet në truke të konsumit të shpejtë. Ai të fut në një botë ku frika vjen nga besimi, izolimi dhe presioni familjar, jo vetëm nga ajo që fshihet në pyll. Kjo mënyrë e ndërtimit, mua më duket ende shumë më e fortë se shumë thrillerë të sotëm që varen nga zhurma dhe ngjarjet e shpejta.
Për publikun shqiptar, sidomos për ata që i ndjekin filmat horror në kinema ose në netët familjare kur dikush gjithmonë thotë “vetëm edhe një skenë”, ky lloj filmi ka një shije tjetër. Nuk të jep kërcime të lira frike. Të lë me një bezdi që zgjat. Dhe kjo, çuditërisht, është arsyeja pse funksionon kaq mirë.
Pse Thomasin mbetet figura më e fortë e karrierës së saj
Sipas Collider, për shumë njerëz pikërisht Thomasin mbetet performanca më përcaktuese e Anya Taylor-Joy. Kjo është interesante sepse aktorja më vonë do të shfaqej në role të ndryshme e më të zhurmshme, por ky film e kapi në një moment kur çdo gjë mbështetej te kontrolli i saj i brendshëm. Ajo nuk luan për të imponuar veten; luan për të mbijetuar brenda një bote që e shtyn vazhdimisht në buzë.
Më pëlqen ky lloj interpretimi sepse nuk kërkon zbukurime. Ka një qetësi të frikshme. Dhe kur një aktore arrin të bëjë që heshtja të duket si konflikt, atëherë roli nuk tretet lehtë, as pas një dekade. Kjo është edhe arsyeja pse “The Witch” vazhdon të dalë në biseda sa herë flitet për punën më të fortë të Taylor-Joy.
Çfarë thotë kjo për karrierën e saj sot
Historia që sjell Collider nuk është thjesht nostalgji për një film të mirë horror. Ajo tregon se disa performanca e përcaktojnë një aktor më shumë se suksesi i mëvonshëm, sidomos kur hyjnë në kujtesën e publikut me një identitet të qartë. Në rastin e Anya Taylor-Joy, “The Witch” duket se e ka bërë këtë punë që në fillim, duke i dhënë një profil të veçantë dhe të vështirë për t’u zëvendësuar. Nuk është pak.
Për shikuesit në Tiranë, Prishtinë apo Shkup, që shpesh i zbulojnë këto filma me vonesë, “The Witch” mbetet një nga ato tituj që i reziston kohës pa u plakur në mënyrë të shpejtë. Dhe ndoshta kjo është prova më e mirë se pse disa filma horror nuk janë thjesht për natën e errët, por për kujtesën afatgjatë të kinemasë.
Burimi: Collider
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
The Fellowship of the Ring: fillimi që ende peshon
Më 18 dhjetor 2001, Peter Jackson e solli në kinema fillimin e një trilogjie që e ndryshoi mënyrën si shihet fantazia epike. The Fellowship of the Ring e vendosi Frodon në qendër të një udhëtimi të rrezikshëm, por forca e filmit qëndron te grupi, te bota e ndërtuar me durim dhe te ndjenja se çdo hap ka pasoja të mëdha.
Lexo më tej
Rohan Campbell po përgatit debutimin si regjisor me një histori personale
Rohan Campbell ka lënë të kuptohet se do të kalojë pas kamerës për debutimin e tij si regjisor, duke punuar për një projekt që e përshkruan si shumë personal. Sipas Deadline, ai po pret ende dritën jeshile për ta çuar përpara këtë hap, ndërsa synon verën e ardhshme për nisjen.
Dramedia australiane “Her Last Laugh” shkon te blerësit në Busan
Sipas Variety, Cappu Films ka marrë përsipër shitjet jashtë Australisë dhe Zelandës së Re për dramedia australiane “Her Last Laugh”. Filmi i përfunduar po prezantohet në tregun e Busanit, me Peter Thurnwald dhe Ana Thu Nguyen në kast.
The Fellowship of the Ring: fillimi që ende peshon
Më 18 dhjetor 2001, Peter Jackson e solli në kinema fillimin e një trilogjie që e ndryshoi mënyrën si shihet fantazia epike. The Fellowship of the Ring e vendosi Frodon në qendër të një udhëtimi të rrezikshëm, por forca e filmit qëndron te grupi, te bota e ndërtuar me durim dhe te ndjenja se çdo hap ka pasoja të mëdha.