The Fellowship of the Ring: fillimi që ende peshon
Më 18 dhjetor 2001, Peter Jackson e solli në kinema fillimin e një trilogjie që e ndryshoi mënyrën si shihet fantazia epike. The Fellowship of the Ring e vendosi Frodon në qendër të një udhëtimi të rrezikshëm, por forca e filmit qëndron te grupi, te bota e ndërtuar me durim dhe te ndjenja se çdo hap ka pasoja të mëdha.
Më 18 dhjetor 2001, The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring doli në kinema dhe e hapi një kapitull që sot vazhdon të lexohet si referencë e zhanrit fantastik. Filmi i Peter Jackson-it, i gjatë 179 minuta, i përket aventurës, fantazisë dhe aksionit, dhe mbështetet te historia e Frodos, i cili trashëgon një unazë të mistershme nga Bilbo dhe niset larg shtëpisë për ta mbajtur larg dorës së krijuesit të saj të keq. Rruga e tij nuk është vetëm udhëtim; është një barrë. Dhe kjo barrë, pikërisht, e bën filmin ende të rëndësishëm sot.
Një hyrje që i dha ton gjithë trilogjisë
Peter Jackson e ndërtoi filmin si themel, jo si stoli. Këtu nuk ka ngut të panevojshëm; ka ritëm, botë, dhe një ndjenjë përmasash që shfaqet që në minutat e para. Ky është thelbi i qëndrueshmërisë së tij. Frodon e luan Elijah Wood, Gandalf-in Ian McKellen, Aragorn-in Viggo Mortensen, Sam-in Sean Astin, Bilbo-n Ian Holm dhe Arwen-in Liv Tyler; secili prej tyre e mban me vete një pjesë të mitologjisë së filmit.
Ky ansambël nuk funksionon vetëm si listë emrash të njohur, por si mekanizëm besimi. McKellen i jep Gandalfit një autoritet të qetë, Mortensen sjell një ashpërsi prej udhëtari, ndërsa Sean Astin e mbush Sam-in me besnikëri tokësore, e cila, pikërisht për këtë njerëzillëk të afërt, e kap menjëherë publikun shqiptar. Në Tiranë a në Prishtinë, ku familjet shpesh mblidhen rreth një filmi të gjatë e të rëndë, kjo lloj afërsie me personazhet ka peshë të veçantë. Nuk është thjesht spektakël. Është lidhje.
Pse mbeti klasik për publikun shqiptar
Interesi i filmit sot nuk lidhet vetëm me famën e trilogjisë, por me mënyrën si ndërton botën dhe tensionin pa u mbështetur në zhurmë të zbrazët. Për një publik shqiptar që e kupton menjëherë kur një film zgjatet pa nevojë, këtu ka përmbajtje të fortë, sepse bashkon rrezikun, udhëtimin, shoqërinë dhe konfliktin moral në një vijë të vetme narrative. Unë nuk e prisja që një film kaq i madh të ruante kaq mirë ekuilibrin mes spektaklit dhe ndjenjës, por pikërisht aty qëndron fuqia e tij.
Vlerësimet e larta e mbështesin këtë reputacion: 8.9/10 në IMDb, 91% në Rotten Tomatoes dhe 92/100 në Metacritic. Filmi fitoi edhe 4 Oscar, ndërsa grumbulloi 126 fitore e 127 nominime gjithsej, sipas IMDb-së. Një pikë krahasimi e domosdoshme. Dhe, sinqerisht, kur një film i vitit 2001 ende të mban të mbërthyer sot, kjo flet më shumë se çdo reklamë.
Ku mund ta shikoni
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
Me abonim: HBO Max, Netflix
Shiko të gjitha opsionetPlatforma zyrtare në Kosovë dhe Shqipëri (JustWatch/TMDB). TitraShqip nuk hoston dhe nuk linkon video.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
“Animals”: kur politika hyn në shtëpi dhe shtëpia prishet
Në “Animals”, rrëmbimi i djalit të një kandidati për kryebashkiak të Los Anxhelosit e shtyn një familje të pasur të nxjerrë në pah anën më të errët të jetës së vet. Thrilli dhe drama ndërthuren me presionin e orëve që kalojnë, ndërsa filmi e kthen krizën private në pasqyrë të ambicies publike.
Lexo më tej
Dramedia australiane “Her Last Laugh” shkon te blerësit në Busan
Sipas Variety, Cappu Films ka marrë përsipër shitjet jashtë Australisë dhe Zelandës së Re për dramedia australiane “Her Last Laugh”. Filmi i përfunduar po prezantohet në tregun e Busanit, me Peter Thurnwald dhe Ana Thu Nguyen në kast.
Dhjetë vjet më pas, “The Witch” mbetet roli që përcakton Anya Taylor-Joy
Sipas Collider, performanca që shumë e konsiderojnë përcaktuese për Anya Taylor-Joy vjen ende nga “The Witch”, filmi i Robert Eggers që e prezantoi si Thomasin. Ky thriller-fantazi popullore vazhdon të mbajë peshë edhe pas një dekade, ndërsa për shumë shikues mbetet pika më e fortë në karrierën e saj.
“Handbok för superhjältar”: një vajzë, një libër dhe frika që merr formë
“Handbok för superhjältar” ka dalë si një animacion familjar që e vë në qendër një vajzë dhjetëvjeçare, të bullizuar dhe të vetmuar, e cila gjen një libër për t’u bërë heroinë. Filmi e lidh aventurën me një ton emocional që flet edhe për publikun shqiptar, sidomos për familjet që i njohin mirë presionin e fëmijërisë dhe nevojën për guxim të heshtur.