“The Godfather Part II”, klasikja që e thelloi mitin e Corleone-ve
Më 20 dhjetor 1974, “The Godfather Part II” doli si vazhdim i një historie që tashmë e kishte ndryshuar kinemanë amerikane. Drama kriminale e Francis Ford Coppolës ndërthur ngritjen e Vito Corleones në Sicili dhe New York me zgjerimin e perandorisë së Michael Corleone-s në vitet 1950, duke mbetur edhe sot një pikë referimi për filmat e krimit.
“The Godfather Part II” doli më 20 dhjetor 1974 dhe, pas më shumë se pesë dekadash, mbetet një nga vazhdimet më të rëndësishme në historinë e filmit. Drama kriminale e Francis Ford Coppolës e çoi më tej sagën e familjes Corleone, duke e bërë rrëfimin më të gjerë, më të ftohtë dhe më tragjik. Filmi zgjat 202 minuta dhe vazhdon të mbajë një status pothuajse të paprekur: 8.6/10 në TMDB, 9.0/10 në IMDb, 96% në Rotten Tomatoes dhe 90/100 në Metacritic.
Ky është një film që nuk mbështetet vetëm te fama e pararendësit, por te mënyra si e rishkruan vetë idenë e vazhdimit. Dy linja, dy epoka. Rezultati është një dramë krimi që nuk sheh vetëm ngritjen e pushtetit, por edhe koston morale të tij.
Një kast që i jep peshë çdo kthimi në ekran
Al Pacino rikthehet si Don Michael Corleone, duke e ngurtësuar figurën e një njeriu që fiton kontroll, por humb ngrohtësi. Tom i mban gjërat qetë. Në një film të tillë, edhe rolet dytësore kanë peshë të madhe, sepse John Cazale si Fredo dhe Talia Shire si Connie e bëjnë të qartë se çdo degë e familjes Corleone bart të njëjtat plagë dhe të njëjtën barrë. Meqë filmi kalon vazhdimisht mes dy kohësh dhe dy brezash, kastit i ngarkohet roli i një kujtese familjare, ku secili aktor mbart jo vetëm personazhin, por edhe pasojat që e lidhin të shkuarën me atë që vjen më pas. Për publikun shqiptar, kjo formë rrëfimi mbetet erëndësishme sepse ngre pyetje shumë të njohura në çdo shoqëri ballkanike: trashëgimia, familja, pushteti dhe çfarë ndodh kur nderi fillon të ngatërrohet me interesin.
Pse mbetet relevant edhe sot
Rëndësia e “The Godfather Part II” nuk lidhet vetëm me reputacionin e tij kritik apo me faktin se fitoi 6 Oscar. Ajo që e mban gjallë filmin është mënyra se si e shikon kriminalitetin jo si spektakël, por si sistem marrëdhëniesh, besnikërish dhe thyerjesh.
Kjo e ngre përtej gangsterëve.
Për një spektator shqiptar, filmi hap një lexim tjetër.
Në Ballkan, ku familja shpesh mbetet institucioni i parë i besimit, por edhe i konfliktit, saga e Corleone-ve tingëllon veçanërisht e afërt në emocion dhe në logjikë. Një paralajmërim i gjallë, sot.Ku mund ta shikoni
Platforma zyrtare në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni të Veriut dhe Mal të Zi (JustWatch/TMDB). TitraShqip nuk hoston dhe nuk linkon video.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
American History X: drama që mbetet plagë e hapur
“American History X” doli më 1 korrik 1998 si një dramë e fortë mbi urrejtjen racore, dhunën dhe mundësinë e ndryshimit personal. Me regji nga Tony Kaye dhe me Edward Norton në një rol të paharrueshëm, filmi vazhdon të tërheqë vëmendje për intensitetin psikologjik dhe aktualitetin e temës. Edhe sot, ai mbetet një klasik i pakëndshëm, por i domosdoshëm për t’u rishikuar.
Lexo më tej
“How to Train Your Dragon” doli si rikthim i madh i një bote të njohur
“How to Train Your Dragon” doli më 6 qershor 2025 si një film fantazi, familjar, aksion dhe aventurë që risjell një histori të dashur për publikun. Në qendër është lidhja mes Hiccup-it dhe Toothless-it, një aleancë që sfidon traditën vikinge dhe i jep peshë të re një tregimi tashmë të njohur.
“Room”: filmi që mbetet plagë dhe mësim edhe pas 11 vitesh
“Room” i Lenny Abrahamson-it doli më 16 tetor 2015 dhe mbeti shpejt një nga dramat psikologjike më të përfolura të dekadës. Historia e një nëne dhe e djalit të saj që dalin pas 7 vitesh izolimi e kthen filmin në një rrëfim të fortë për traumën, lirinë dhe rindërtimin e jetës.
American History X: drama që mbetet plagë e hapur
“American History X” doli më 1 korrik 1998 si një dramë e fortë mbi urrejtjen racore, dhunën dhe mundësinë e ndryshimit personal. Me regji nga Tony Kaye dhe me Edward Norton në një rol të paharrueshëm, filmi vazhdon të tërheqë vëmendje për intensitetin psikologjik dhe aktualitetin e temës. Edhe sot, ai mbetet një klasik i pakëndshëm, por i domosdoshëm për t’u rishikuar.