American History X: drama që mbetet plagë e hapur
“American History X” doli më 1 korrik 1998 si një dramë e fortë mbi urrejtjen racore, dhunën dhe mundësinë e ndryshimit personal. Me regji nga Tony Kaye dhe me Edward Norton në një rol të paharrueshëm, filmi vazhdon të tërheqë vëmendje për intensitetin psikologjik dhe aktualitetin e temës. Edhe sot, ai mbetet një klasik i pakëndshëm, por i domosdoshëm për t’u rishikuar.
Një film që doli në 1998, por nuk ka mbetur në të shkuarën
“American History X” doli më 1 korrik 1998 dhe i përket dramës së rëndë sociale, atij lloj filmi që nuk synon të të shëtisë me lehtësi, por të të vendosë përballë një problemi të pakëndshëm.
Tronditës dhe i errët.
Vlerësimet e larta në IMDb, TMDb dhe Rotten Tomatoes dëshmojnë se ky nuk është vetëm një titull i fortë i fundviteve ’90, por një vepër që, falë jehonës së saj të qëndrueshme, ka mbetur në qarkullim kulturor edhe pas më shumë se dy dekadash.
Për publikun shqiptar, filmi mbetet i rëndësishëm sepse trajton tema që nuk lidhen vetëm me Amerikën, por edhe me radikalizimin, manipulimin e të rinjve, gjuhën e urrejtjes dhe trashëgiminë e dhunës në familje e komunitet.
Në një hapësirë ballkanike ku identiteti, përkatësia dhe kujtesa historike shpesh përdoren si armë politike e sociale, rrëfimi i “American History X” tingëllon ende aktual. Ajo që e bën filmin të vështirë, por të vlefshëm, është fakti se nuk e trajton urrejtjen si slogan, por si proces që mësohet, përhapet dhe shkakton pasoja reale.Tony Kaye dhe një kast që e mban dramën në tension të vazhdueshëm
Regjisori Tony Kaye e vendos historinë në një ton të ashpër dhe të drejtpërdrejtë, duke i dhënë filmit një energji që nuk kërkon zbukurime. Derek trondit dhe dhemb.
Kasti e mban fort.
Klasik i pandryshuar.Sa herë që rikthehen polarizimi dhe urrejtja, filmi shfaqet si kujtesë e ashpër se dhuna ideologjike nis shumë përpara se të shpërthejë në rrugë, duke u ushqyer fillimisht nga bindjet, frika dhe ndarja shoqërore.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
Portrait de la jeune fille en feu: një vështrim që digjet ngadalë
I vendosur në një ishull të izoluar në Brittany, në fund të shekullit të tetëmbëdhjetë, filmi ndjek një piktore që duhet të realizojë portretin e nusërisë së një të reje. Nga kjo detyrë lind një dramë romantike e heshtur, e ndërtuar mbi vëzhgimin, kujtesën dhe tensionin e një ndjenje që s’mund të mbetet e mbyllur gjatë.
Lexo më tej
There Will Be Blood: klassiku i errët i Paul Thomas Anderson-it
Dramë e vitit 2007, There Will Be Blood mbetet një nga filmat më të fuqishëm të shekullit XXI: një histori për etjen, pushtetin dhe çmimin njerëzor të pasurisë. Me Daniel Day-Lewis në qendër dhe Paul Thomas Anderson pas kamerës, filmi e ka ruajtur deri sot reputacionin e një vepre të ftohtë, madhështore dhe të pakompromis.
“Nuovo Cinema Paradiso”: rikthimi te magjia e kinemasë
“Nuovo Cinema Paradiso” doli më 17 nëntor 1988 dhe mbetet një nga dramat më të dashura për kujtesën, dashurinë dhe humbjet që lë pas koha. Giuseppe Tornatore e ndërtoi si një rrëfim të butë, por të fuqishëm, për një djalë që zbulon kinemanë në një fshat të vogël dhe lidhjen e tij me projeksionistin Alfredo.
The Departed: thrilleri i Scorsese-s që mbetet i gjallë edhe 20 vjet më pas
I dalë më 4 tetor 2006, The Departed është një nga thrillerët më të fortë kriminalë të Martin Scorsese-s, me një lojë identitetesh të fshehta mes policisë dhe mafies irlandeze të Bostonit. Me Leonardo DiCaprion, Matt Damonin dhe Jack Nicholsonin në qendër, filmi mbetet një studim i tensionit, tradhtisë dhe pushtetit që nuk e ka humbur forcën as sot.