10 librat më të mëdhenj të Stephen King-ut nga 20 vitet e fundit
Sipas Collider, Stephen King ka vazhduar të prodhojë vepra të forta edhe në shekullin XXI, ndonëse lavdia më e madhe e tij mbetet e lidhur me vitet ’70 dhe ’80. Media ka renditur dhjetë librat më të mirë të dy dekadave të fundit, duke e parë këtë periudhë si një kapitull më të larmishëm, por sërish të rëndësishëm në karrierën e tij.
Nëse te ne në Tiranë apo Prishtinë Stephen King shpesh përmendet me titujt klasikë që janë kthyer në referencë familjare, Collider ka zgjedhur të shohë përtej hijes së Carrie, The Shining dhe It. Sipas medias, dy dekadat e fundit nuk e kanë zbehur aspak ritmin e autorit, por kanë sjellë një tjetër lloj force: më pak mitike, më shumë e larmishme. Mua personalisht kjo më duket një këndvështrim i drejtë. King nuk jeton vetëm nga e shkuara.
Lajmi vjen një ditë pasi Collider e publikoi renditjen, më 8 tetor 2026, ndaj këtu kemi të bëjmë me një vështrim shumë të freskët mbi një autor që vazhdon të prodhojë pa u lodhur. Qasja e tyre nuk e mohon statusin e tij si figurë themelore e horrorit modern; përkundrazi, e vendos atë në një terren më të ndërlikuar, ku veprat e shekullit XXI matin veten me hijen e dekadave të para. Dhe kjo, sinqerisht, më bezdis pak si debat, sepse krahasimi me kulmet e hershme shpesh është i padrejtë.
Pse Collider po e zhvendos fokusin te periudha e vonë
Collider kujton se vitet ’70 dhe ’80 mbeten epoka që e vulosën legjendën e King-ut, me një varg klasikësh që e shndërruan atë në emër të pandashëm nga horror-i bashkëkohor. Por artikulli këmbëngul se shekulli XXI ka sjellë gjithashtu libra të fortë dhe interesantë, edhe nëse jo gjithmonë me të njëjtin nivel ikonizmi apo përsosmërie. Kjo është një mënyrë e matur për ta lexuar karrierën e tij. Jo çdo sukses duhet matur me të njëjtin vizore.
Për mua, kjo qasje funksionon sepse i jep hapësirë një autori që ka shkuar përtej formulës së thjeshtë të frikës. King ka ndërtuar prej kohësh një univers ku horror-i, drama familjare dhe psikoza sociale bashkëjetojnë, dhe kjo e bën të kuptueshme pse edhe librat e mëvonshëm vazhdojnë të tërheqin vëmendje. Në një treg si yni, ku shpesh lexuesi zgjedh ose klasikët e hershëm ose asgjë, një renditje e tillë nxit debat. Ia vlen, besoj.
Çfarë tregon kjo për statusin e King-ut sot
Fakti që një media si Collider merr mundimin të rendisë dhjetë librat më të mirë të 20 viteve të fundit tregon se Stephen King nuk është thjesht autor i kujtimeve letrare; ai mbetet një emër aktiv në bisedën kulturore. Edhe kur nuk arrin domosdoshmërisht të prodhojë një tjetër Shining, ai vijon të mbetet i rëndësishëm për lexuesit që ndjekin thriller-in, horror-in dhe romanin popullor me ambicie letrare. Kjo peshë nuk është e vogël. Aspak.
Renditja e Collider, e parë në këtë dritë, duket më pak si nostalgji dhe më shumë si provë se autori ka ruajtur një ritëm krijues që pak shkrimtarë e arrijnë. Edhe kur nuk i afrohet shkëlqimit të viteve të arta, ai mbetet i pranishëm, i lexuar dhe i debatuar. Në publikun tonë ballkanik, ku një pjesë e madhe e njerëzve ende i rikthehen titujve që kanë mbijetuar dekada, kjo lloj liste ka një efekt të njohur: të shtyn të rishikosh jo vetëm çfarë ka qenë King-u, por edhe çfarë vazhdon të jetë sot. Dhe kjo është një arsye e mirë për ta marrë seriozisht.
Po të më pyesni mua, ky është pikërisht lloji i artikullit që i bën lexuesit të shohin përtej nostalgjisë dhe të pranojnë se një autor i madh nuk mbaron me kulmin e parë. Në familjet tona, kur dikush përmend Stephen King-un, zakonisht del menjëherë një titull i vjetër që të gjithë e njohin; Collider po na kujton se historia nuk mbyllet aty. King ka ende shumë peshë në kulturën popullore. Dhe kjo, për një shkrimtar të horror-it, është paksa frikshme në kuptimin më të mirë të fjalës.
Burimi: Collider
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
‘Intouchables’: komedia franceze që mbetet e freskët edhe 15 vjet më pas
Kur një aristokrat tetraplegjik dhe një djalë nga periferia përplasen në të njëjtën shtëpi, lind një raport që i shmanget melankolisë së zakonshme të filmave “me mesazh”. ‘Intouchables’ doli më 2 nëntor 2011 dhe, me përzierjen e dramës e humorit, mbeti një nga ato filma që shihen sërish pa u mplakur. Edhe sot, ai flet qartë për klasat, dinjitetin dhe miqësinë.
Lexo më tej
‘Intouchables’: komedia franceze që mbetet e freskët edhe 15 vjet më pas
Kur një aristokrat tetraplegjik dhe një djalë nga periferia përplasen në të njëjtën shtëpi, lind një raport që i shmanget melankolisë së zakonshme të filmave “me mesazh”. ‘Intouchables’ doli më 2 nëntor 2011 dhe, me përzierjen e dramës e humorit, mbeti një nga ato filma që shihen sërish pa u mplakur. Edhe sot, ai flet qartë për klasat, dinjitetin dhe miqësinë.
“Dial M for Murder”: Hitchcock dhe hijet e planit perfekt
Në “Dial M for Murder”, një martesë e pasur londineze nis të çahet nga xhelozia, llogaritja dhe një plan vrasjeje i menduar me kujdes. Filmi i Alfred Hitchcock-ut, i dalë më 29 maj 1954, mbetet një thriller klasik që e mban tensionin të ngjeshur deri në fund dhe ende flet fort për publikun shqiptar që i pëlqen krimi psikologjik.
Five Feet Apart: kur dashuria matet me hapa
Në një histori ku çdo prekje ka kosto, Five Feet Apart e kthen distancën në tension emocional dhe romantik. Filmi i Justin Baldonit, që doli më 14 mars 2019, mbetet i kujtueshëm për mënyrën si e vendos sëmundjen, rregullin dhe dëshirën njerëzore në të njëjtën kornizë. Për publikun shqiptar, ai prek edhe atë ndjeshmëri familjare që e njeh mirë dramën e kufijve të përditshëm.