CODA, filmi që e vuri dëgjimin në qendër të heshtjes familjare
E dalë në gusht 2021, CODA solli një dramë të ndjeshme për një vajzë që jeton mes dy botëve: familjes së saj të shurdhër dhe pasionit për muzikën. Me regjinë e Sian Heder dhe kastin që përfshin Emilia Jones, Marlee Matlin e Troy Kotsur, filmi mbetet i rëndësishëm sepse e trajton familjen, detyrimin dhe dëshirën pa sentimentalizëm të lehtë.
Një histori familjare që nuk tingëllon aspak e zakonshme
CODA doli më 13 gusht 2021 dhe u vendos shpejt mes filmave që nuk kalojnë pa lënë gjurmë, sidomos kur merret parasysh se sa rrallë shohim një dramë muzikore të ndërtuar mbi përplasjen mes detyrës familjare dhe thirrjes personale. Në qendër është Ruby, e vetmja pjesëtare dëgjuese në një familje të shurdhër, ndërsa biznesi i tyre i peshkimit kërcënohet dhe ajo mbetet e ndarë mes ëndrrës për muzikën dhe frikës se mos i braktis prindërit. Mua personalisht kjo premisë më duket e fuqishme pikërisht sepse nuk mbështetet te truket e mëdha. Është e thjeshtë. Dhe e dhimbshme.
Vlerësimet flasin vetë: 7.9 në TMDB, 8.0 në IMDb, 94% në Rotten Tomatoes dhe 72 në Metacritic. Këto shifra, të marra së bashku, dëshmojnë një pritje të fortë kritike dhe publike; megjithatë, ndikimi i tij shtrihet përtej tyre, sepse filmi ka lënë gjurmë që nuk maten vetëm me numra. CODA u bë nga ata filma që diskutohen gjatë, sepse prek një territor shumë njerëzor. Jo shumë i zhurmshëm. Por shumë i saktë.
Pse ende funksionon sot, edhe pesë vjet më pas
Një arsye pse CODA mbetet i rëndësishëm sot është mënyra si e trajton familjen jo si dekor emocional, por si një sistem presionesh ku dashuria dhe përgjegjësia shpesh përplasen pa mëshirë. Kjo e bën filmin të afërt edhe për publikun shqiptar, ku historia e familjes që mban barrën e punës, të sakrificës dhe të dëshirave të paplotësuara lexohet menjëherë, qoftë në Tiranë, qoftë në Prishtinë apo Shkup. Nuk është një dramë që rri larg. Të flet drejt e në shtëpi.
Kasti është një tjetër arsye pse filmi mbahet më këmbë. Emilia Jones e bart peshën e Ruby-t me nerv dhe brishtësi, Marlee Matlin sjell autoritet dhe përvojë të njohur për publikun që e kujton prej punës së saj të mëparshme, ndërsa Troy Kotsur e forcon filmin me një prani që e zgjeron hapësirën emocionale të çdo skene. Edhe Eugenio Derbez, Ferdia Walsh-Peelo dhe Daniel Durant i japin ansamblit një frymë të qartë dhe të balancuar. Mua më pëlqen që asnjëri nuk kërkon ta mbysë tjetrin. Ky është një film ku dëgjimi dhe mosdëgjimi nuk janë vetëm gjendje fizike, por mënyra të ndryshme për të jetuar brenda së njëjtës familje.
Fakti që CODA ka marrë 3 Oscar, sipas IMDb, vetëm e vulosi vendin e tij në kujtesën e viteve të fundit. Por më intriguese është freskia e tij. Ai trajton përgjegjësinë që të mban të lidhur, talentin që të shtyn përpara dhe vendimet që, në çdo familje ballkanike, rrallë merren qetësisht. Dhe pikërisht aty qëndron forca e tij. Nuk bën zhurmë të tepërt. Por mbetet gjatë.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
The Umbrella Academy: kaosi familjar që nuk u zbeh
Një funeral familjar, disa vëllezër e motra të çuditshëm dhe një kërcënim që i rri njerëzimit mbi kokë si re e zezë: kjo është pika e nisjes së The Umbrella Academy. Seriali i Steve Blackman-it e ndërton botën e vet mbi energji superheroike, por e mban zemrën te hatërmbetjet, humbjet dhe familja që nuk di të sillet si familje. Edhe sot, mbetet një titull që ia vlen të rikthehet.
Lexo më tej
Hidden Figures: historia që NASA e pati borxh grave të saj
Në vitin 2016, Hidden Figures doli si një kujtesë e fortë se pas disa prej momenteve më të mëdha të historisë qëndruan gra që për një kohë të gjatë mbetën jashtë kornizës. Filmi i Theodore Melfit, i mbështetur te interpretimet e Taraji P. Henson, Octavia Spencer dhe Janelle Monáe, e kthen një histori shkencore në dramë njerëzore me jehonë të gjatë. Edhe sot mbetet i rëndësishëm, sepse flet për punë, dinjitet dhe hapësira ku talenti përplaset me paragjykimin.
‘Return of the Jedi’, finalja që mbylli trilogjinë me peshë mitike
Në 25 maj 1983, ‘Return of the Jedi’ doli si përmbyllja e një sage që kishte ndryshuar mënyrën si publiku e imagjinonte hapësirën, rebelimin dhe konfliktin mes të mirës e të keqes. Me Luke Skywalker në qendër, filmi i Richard Marquand mbetet një kapitull kyç i kulturës pop, por edhe një kujtesë për fuqinë e aventurës së madhe të kinemasë.
Heat: kur Los Anxhelosi u kthye në fushëbetejë mes dy mjeshtërve
Në dhjetor 1995 doli Heat, filmi i Michael Mann-it që vuri përballë Al Pacinon dhe Robert De Niron në një duel të ftohtë, të gjatë dhe jashtëzakonisht njerëzor. Tre dekada më pas, ky krim-dramë-aksion mbetet një pikë reference për mënyrën si ndërtohet tensioni, karakteri dhe qyteti vetë si personazh.