Ford v Ferrari: gara, egoja dhe çmimi i shpejtësisë
“Ford v Ferrari” mbetet nga ata filma që i rezistojnë kohës pa u zbehur, sepse nuk flet vetëm për makina, por për krenari, presion dhe marrëdhënie njerëzore nën timon. I publikuar më 13 nëntor 2019, filmi i James Mangold bashkon Matt Damon dhe Christian Bale në një duel të ndezur që ende funksionon sot me të njëjtën fuqi.
Më 13 nëntor 2019 doli Ford v Ferrari, një dramë historike me aksion që e kthen garën e Le Mans-it në një duel karakteresh po aq sa në një sfidë mekanike. Me regji nga James Mangold, filmi vjen me Matt Damon si Carroll Shelby dhe Christian Bale si Ken Miles, ndërsa Jon Bernthal, Caitríona Balfe, Josh Lucas dhe Noah Jupe e plotësojnë një kast që i jep peshë çdo përplasjeje. Me kohëzgjatje 153 minuta, vlerësim 8.0/10 në TMDB, 8.1/10 në IMDb dhe 92% në Rotten Tomatoes, filmi ka mbetur i fortë edhe sot, sepse nuk e shet shpejtësinë si spektakël bosh, por si betejë karakteri.
Një histori që e kap publikun edhe sot
Përmbledhja zyrtare e filmit është e qartë: Carroll Shelby, dizajner amerikan i makinave, dhe Ken Miles, shofer britanik, bashkojnë forcat për të sfiduar ndërhyrjet e korporatës, kufijtë e fizikës dhe demonët e tyre personalë, me synimin të ndërtojnë një makinë revolucionare për Ford Motor Company dhe të përballen me Ferrarin në 24 Hours of Le Mans më 1966. Kjo formulë, në letër, duket si film për motorë dhe goma. Por në ekran shndërrohet në dramë për njerëz që punojnë nën presion, e kjo është arsyeja pse filmi nuk u plak shpejt. Mua personalisht më bind pikërisht ky ekuilibër: ai e mban tensionin teknik, por nuk e harron kurrë konfliktin njerëzor.
Për publikun shqiptar, filmi ka një qasje të njohur. Edhe këtu, kur një ide e mirë kalon nëpër duar të shumta, shpesh mbingarkohet me “këshilla” nga lart dhe me punë që duan të duken më të mëdha se vetë rezultati. “Ford v Ferrari” e kap këtë nerv me shumë finesë, pa moralizim të thatë. Në Tiranë, Prishtinë apo Shkup, ku publiku ka parë mjaft histori për njerëz të zotë që luftojnë edhe me sistemin, filmi hyn shpejt nën lëkurë. Është i fortë, i zhurmshëm dhe i drejtëpërdrejtë. Pikërisht siç duhet.
James Mangold dhe dy aktorë që e mbajnë timonin
James Mangold ka treguar shpesh dobësi për personazhe që jetojnë në tension mes karakterit dhe detyrës, dhe ky film e shfrytëzon mirë atë prirje. Ai nuk e lë historinë të kthehet në katalog makinash, por e mban fokusin te marrëdhënia mes Shelby-t dhe Miles-it, ku energjia e Matt Damonit dhe Christian Bale-it punon në mënyrë të shkëlqyer. Bale, veçanërisht, sjell atë nerv të mprehtë që e njeh publiku nga rolet e tij më të fuqishme; ndërsa Damon e mban figurën e Shelby-t me një qetësi të matur, që nuk kërkon të bërtasë për të imponuar autoritet.
Edhe kasti mbështetës ka funksion të qartë. Jon Bernthal e forcon dimensionin e garës politike brenda historisë, Caitríona Balfe i jep një qendër emocionale pjesës familjare, ndërsa Josh Lucas dhe Noah Jupe ndihmojnë që filmi të mos mbetet vetëm në pistë. Mua më pëlqen kur një film i tillë e kupton se adrenalina nuk vjen vetëm nga kthesat, por edhe nga bisedat e ashpra, hezitimet dhe krenaria e plagosur. Këtu qëndron edhe arsyeja pse “Ford v Ferrari” ia vlen të rishikohet sot: sepse është më shumë se një film për gara. Është një histori për njerëz që duan të fitojnë pa u bërë njësoj si sistemi që i pengon.
Ku mund ta shikoni
Platforma zyrtare në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni të Veriut dhe Mal të Zi (JustWatch/TMDB). TitraShqip nuk hoston dhe nuk linkon video.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
22 vjet pas daljes, “Eternal Sunshine of the Spotless Mind” mbetet plagë e ëmbël e kinemasë
Kur një kujtim fillon të zhduket, filmi i Michel Gondry-t e kthen dashurinë në një pyetje të dhimbshme: a do ta fshinte njeriu vërtet dikë që ende e do? I dalë më 19 mars 2004, ky miks sci-fi, drame dhe romance ka mbetur një nga titujt më të veçantë të viteve 2000, me Jim Carrey dhe Kate Winslet në qendër të tij.
Lexo më tej
Sherlock: kur Londra e shekullit XXI u bë terren për një mendje të ftohtë
Kur Sherlock doli në 2010, ai nuk e ringjalli thjesht një emër klasik; e zhvendosi misterin e Arthur Conan Doyle në një Londër të sotme, me ritmin, ankthin dhe ironinë e epokës digjitale. Seriali i Mark Gatiss dhe Steven Moffat mbeti i fuqishëm sepse e bëri inteligjencën, vëzhgimin dhe shokun njerëzor po aq dramatik sa vetë krimi.
Some Like It Hot: komedia që s’e ka humbur thumbin
Në Çikagon e Prohibicionit, dy muzikantë futen në telashe pasi bëhen dëshmitarë të një vrasjeje mafioze, dhe ikja e tyre i çon drejt një maskimi të famshëm që e ka bërë filmin të mbetet i gjallë edhe sot. Some Like It Hot doli më 19 mars 1959 dhe, me Billy Wilder në regji, bashkoi komedinë, romancën dhe krimin në një ritëm që ende funksionon.
Roman Holiday: ikja e një princeshe që mbeti klasike
Në Romë, një princeshë e lodhur nga protokolli del për një natë dhe bën rrugë si çdo njeri i thjeshtë; aty nis edhe magjia e Roman Holiday. Filmi i William Wyler-it, i dalë më 26 gusht 1953, përzien romancën, komedinë dhe dramën me një lehtësi që ende funksionon sot. Për publikun shqiptar, mbetet një kujtesë elegante se liria shpesh ka çmim.