‘Rope’: thriller-i i Hitchcock-ut që ende të shkund
E realizuar nga Alfred Hitchcock dhe e publikuar më 1 shkurt 1948, “Rope” mbetet një nga thrillerët më të veçantë të kinemasë klasike. Filmi bashkon krimin, dramën dhe tensionin psikologjik në një mbrëmje të vetme që nis si darkë mondane dhe shndërrohet në lojë nervash.
Një film i vitit 1948 që nuk ka humbur mprehtësinë
“Rope” doli më 1 shkurt 1948 dhe sot lexohet si një klasik që e ka mbajtur gjallë tensionin e vet përmes idesë së thjeshtë, por të frikshme: dy të rinj përpiqen të provojnë se kanë kryer vrasjen perfekte, duke organizuar një darkë për familjen e një shoku klase që sapo e kanë mbytur. Me regji nga Alfred Hitchcock, filmi bashkon thrillerin, krimin dhe dramën në vetëm 81 minuta, duke e mbajtur shikuesin të mbyllur në një hapësirë ku fjala, sjellja dhe heshtja peshojnë njësoj.
Edhe pse është prodhim i epokës klasike, “Rope” mbetet i rëndësishëm sepse punon me një mekanizëm që publiku e njeh mirë edhe sot: fasada e qytetarisë që fsheh dhunën, dhe kënaqësia e rrezikshme për të sfiduar kufijtë moralë. Vlerësimet e tij e konfirmojnë qëndrueshmërinë në kohë, me 7.9/10 në TMDB, 7.9/10 në IMDb, 93% në Rotten Tomatoes dhe 73/100 në Metacritic. Për një film të vitit 1948, kjo është dëshmi se tensioni i ndërtuar me kujdes nuk plaket lehtë.
Hitchcock, kasti dhe arsyeja pse filmi mbetet i rëndësishëm
Alfred Hitchcock, i njohur prej dekadash si mjeshtër i suspansit, e ndërton “Rope” mbi lojën psikologjike dhe kontrollin e hapësirës, një terren ku ai shkëlqeu shpesh në karrierën e tij. Në qendër qëndrojnë John Dall si Brandon Shaw dhe Farley Granger si Phillip Morgan, ndërsa James Stewart luan Rupert Cadell, i shoqëruar nga Cedric Hardwicke, Constance Collier dhe Douglas Dick. Kasti e mban filmin në një ton të ftohtë dhe të përmbajtur, ku eleganca e bisedës e shton shqetësimin, sepse nëntekstet që ziejnë poshtë saj bëhen edhe më të pakëndshme.
Pikërisht kjo e bën “Rope” tërheqës edhe për publikun shqiptar: historia e dy të rinjve që fshehin krimin pas sjelljes së rafinuar tingëllon si paralajmërim universal për hipokrizinë shoqërore. Pamje e pamëshirshme. Ia vlen të rishikohet.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
Il buono, il brutto, il cattivo: klasiku që mbetet i pamposhtur
Sergio Leone e ktheu western-in në një duel nervash, pluhuri dhe shikimesh të ftohta, ku lufta civile amerikane shërben si sfond për një kërkim ari plot tension. Me Clint Eastwood, Eli Wallach dhe Lee Van Cleef, filmi doli në 1966 dhe sot mbetet një nga pikat më të forta të zhanrit.
Lexo më tej
Captain Fantastic, filmi që mbetet sfidë për idenë e familjes
Kur doli më 8 korrik 2016, Captain Fantastic solli një dramë-komedi të pazakontë për një baba që rrit gjashtë fëmijët e tij larg botës, në pyjet e Paqësorit Veriperëndimor. Edhe sot, filmi i Matt Ross mbetet i freskët sepse prek pyetjen më të vështirë: a mjafton dashuria, kur mënyra jote e jetesës sfidon vetë shoqërinë?
Back to the Future: klasiku që s’plaket kurrë
Ishte një nga filmat që e ktheu udhëtimin në kohë në argëtim popullor, por edhe në një lojë të mprehtë me paradokset familjare. Back to the Future doli më 3 korrik 1985 dhe, edhe pas 41 vjetësh, mbetet një prej atyre klasikëve që rishihen jo vetëm për nostalgji, por sepse vazhdon të punojë me ritëm, humor dhe shpikje të pastër kinematografike.
8½, kriza krijuese e Fellinit që mbetet e freskët
I shfaqur më 14 shkurt 1963, “8½” i Federico Fellinit mbetet një nga dramat më të rëndësishme të kinemasë europiane. Filmi ndjek Guidon, një regjisor në krizë krijuese, ndërsa rreth tij grumbullohen njerëz, kujtime dhe fantazi që e shtyjnë drejt një përballjeje me veten. Edhe sot, ai mbetet i domosdoshëm për këdo që kërkon të kuptojë ç’ndodh kur arti dhe jeta përplasen.