The Prestige: obsesioni që nuk plaket
Në vitin 2006, Christopher Nolan solli një duel magjistarësh që nuk mbetet vetëm lojë skenike, por kthehet në garë të sëmurë për epërsi. The Prestige bashkon dramë, mister dhe sci-fi në një histori ku xhelozia, mashtrimi dhe sakrifica i shtyjnë personazhet drejt një fundi të errët. Edhe sot, filmi mbetet po aq i mprehtë sa herën e parë.
Kur dy magjistarë vendosin ta kthejnë skenën në fushëbetejë, loja nuk mbetet më te truku. The Prestige, i Nolan-it, errët dhe i tendosur. Mbetet gjatë në mendje. Dhe pikërisht aty fillon forca e tij.
Me një vlerësim 8.2 në TMDB, 8.5 në IMDb dhe 77% në Rotten Tomatoes, filmi ka mbetur i pranishëm në kujtesën e publikut si një thriller psikologjik që nuk mbështetet vetëm te misteri, por edhe te mënyra si e ndërton obsesionin. Kjo histori për dy magjistarë rivalë, Robert Angier dhe Alfred Borden, e çon përplasjen deri në skajet e hakmarrjes, mashtrimit dhe vetë-shkatërrimit, duke i mbajtur të dy personazhet të lidhur me një garë që nuk njeh ndalesë. Për mua, ky është një film që të kërkon vëmendje të plotë. Nuk e fal shpërqendrimin.
Magjitë e Nolan-it dhe aktorët që e mbajnë peshën
Christopher Nolan, i njohur për filma që luajnë me kohën, identitetin dhe perceptimin, këtu e shtrëngon edhe më fort lojën me shikuesin. Enigmë e pastër, thjesht. Hugh Jackman dhe Christian Bale e mbajnë qendrën e gravitetit të rrëfimit, secili me energji të ndryshme, por po aq kërcënuese.
Roli i Michael Caine-it si Cutter i jep filmit një bosht praktik dhe emocional, ndërsa Piper Perabo, Rebecca Hall dhe Scarlett Johansson e plotësojnë tablonë me figura që ndihmojnë ta shtyjnë konfliktin përpara. Nolan ka punuar shpesh me kastë që i përgjigjet lojës së tij narrative, dhe këtu kjo gjë ndihet qartë. Mua më pëlqen sidomos mënyra si aktorët nuk kërkojnë të bëjnë zhurmë; ata e lënë tensionin të vlojë nën sipërfaqe.
Pse mbetet i rëndësishëm edhe sot
Për publikun shqiptar, The Prestige ka një tërheqje të veçantë sepse i flet një ndjesie shumë të njohur ballkanike: konkurrencës që kthehet në fiksim. Godet menjëherë. Ai nuk flet vetëm për magjinë si spektakël, por për çmimin që paguhet kur krenaria bëhet më e rëndësishme se gjithçka tjetër.
Edhe pas dy dekadash, filmi mbetet i vlefshëm sepse e trajton misterin me seriozitet dhe pa zbukurime të panevojshme. Nuk ka efekte që ta zëvendësojnë idenë; ka ide që e shtyjnë filmin përpara. Dhe pikërisht për këtë, mendoj, The Prestige mbetet ende modern sot, sidomos për shikuesit që kërkojnë kinema ku çdo kthesë ka peshë dhe çdo heshtje, në vend se të mbetet bosh, punon kundër personazheve.
Ku mund ta shikoni
Platforma zyrtare në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni të Veriut dhe Mal të Zi (JustWatch/TMDB). TitraShqip nuk hoston dhe nuk linkon video.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
Severance: kur zyra bëhet labirint i mendjes
Me një ide që të ngjitet menjëherë në lëkurë, Severance e kthen rutinën e zyrës në një thriller psikologjik ku identiteti çahet më dysh. Seriali i Dan Ericksonit ndërton një botë të ftohtë, të pastër dhe tmerrësisht të njohur, ndaj edhe sot mbetet një nga ato tituj që të ndjekin gjatë pas episodit të fundit.
Lexo më tej
Love, Simon: filmi që e bëri adoleshencën më të sinqertë
Kur doli në shkurt 2018, Love, Simon solli në qendër një histori dashurie adoleshente që nuk kërkonte zhurmë për të prekur nervin e epokës. Filmi i Greg Berlanti-t mbetet i rëndësishëm edhe sot sepse e trajton identitetin, frikën dhe nevojën për t’u pranuar me një butësi që ende flet fort për publikun shqiptar.
The Usual Suspects: misteri që nuk plaket
Në një dhomë hetimesh në Los Anxhelos, një histori e vogël duket se shndërrohet në një rrjet gënjeshtrash, kujtimesh dhe frike. The Usual Suspects, i cili doli më 19 korrik 1995, mbetet një dramë kriminale-thriller që ende e mban shikuesin të lidhur pas pyetjes më të thjeshtë: kush është, në të vërtetë, Keyser Soze?
“Wonder”: filmi që i dha fytyrë ndjeshmërisë
Me “Wonder”, Stephen Chbosky solli në ekran historinë e August Pullman, një djalë me dallime në fytyrë, që hyn për herë të parë në shkollën fillore të zakonshme. I publikuar më 13 nëntor 2017, filmi familjar-dramë mbeti i fortë sepse flet thjesht për diçka që na prek të gjithëve: mënyrën si e shohim tjetrin.