“Wonder”: filmi që i dha fytyrë ndjeshmërisë
Me “Wonder”, Stephen Chbosky solli në ekran historinë e August Pullman, një djalë me dallime në fytyrë, që hyn për herë të parë në shkollën fillore të zakonshme. I publikuar më 13 nëntor 2017, filmi familjar-dramë mbeti i fortë sepse flet thjesht për diçka që na prek të gjithëve: mënyrën si e shohim tjetrin.
Kur një film familjar arrin të flasë për frikën, turpin, kurajën dhe pranimin pa u shndërruar në leksion të ftohtë, ai e gjen menjëherë vendin e vet. “Wonder”, i publikuar më 13 nëntor 2017, e bëri pikërisht këtë me historinë e August Pullmanit, një djalë me dallime në fytyrë që hyn në klasën e pestë dhe për herë të parë shkon në një shkollë fillore të zakonshme. Filmi është dramë familjare, zgjat 113 minuta dhe mbetet sot një nga ato tituj që ia vlen të rikthehen, sidomos kur diskutimi për përjashtimin dhe empatinë vazhdon të jetë i gjallë edhe në familjet tona, nga Tirana në Prishtinë.
Një histori e thjeshtë, por jo e lehtë
Stephen Chbosky e ndërton filmin rreth një përvoje që mund të duket e vogël në letër, por është e madhe në ndjesi: hyrja e një fëmije në një mjedis ku të gjithë e shohin ndryshe. “Wonder” nuk mbështetet te tensioni i zhurmshëm; ai ecën me hapa të kujdesshëm dhe me një ndjeshmëri që, mua personalisht, më duket arsyeja kryesore pse filmi nuk u plak shpejt. Nuk kërkon të na tronditë me kthesa spektakolare, por të na vërë përballë mënyrës si reagojmë kur përballemi me dikë që nuk hyn në normën e zakonshme.
Në qendër është Jacob Tremblay si Auggie, ndërsa Julia Roberts dhe Owen Wilson luajnë prindërit, Isabel dhe Nate, të mbështetur nga Izabela Vidovic, Noah Jupe dhe Millie Davis. Ky kast e mban filmin në një ekuilibër të mirë mes butësisë dhe tensionit të brendshëm. Ajo që funksionon është se secili prej tyre e luan historinë si një përvojë familjare, jo si një deklaratë të madhe morale. Dhe kjo e bën më të afërt për publikun ballkanik, ku rrëfimet familjare zakonisht peshojnë më shumë se çdo fjalim i thatë.
Pse vazhdon të ketë peshë sot
Fakti që “Wonder” ka marrë 8.1/10 në TMDB, 7.9/10 në IMDb dhe 86% në Rotten Tomatoes tregon se filmi ka gjetur një pranim të gjerë, ndërsa nominimi për Oscar dhe çmimet e shumta sipas IMDb e vendosin mes titujve që lanë gjurmë në vitin e vet. Stephen Chbosky, i njohur si regjisor i filmit dhe autor i adaptimit, e kishte provuar më parë qasjen e tij te ndjeshmëria me “The Perks of Being a Wallflower”, dhe këtu e çon atë instinkt drejt një audience familjare më të gjerë. Mua më pëlqen kjo lloj sinqeriteti në regji. Nuk është e zhurmshme. Është e qëndrueshme.
Për publikun shqiptar, filmi mbetet i afërt sepse flet për një temë që e njohim mirë edhe pa e thënë me zë të lartë: si trajtohet ndryshe ai që bie në sy, ai që del jashtë pritjes së lagjes, klasës apo fisit. Nëse shikohet sot, “Wonder” nuk lexohet vetëm si histori e një djali, por si pasqyrë e një shoqërie që ende mëson të mos e kthejë kuriozitetin në gjykim. Dhe pikërisht aty filmi fiton jetë të dytë. Nuk është vetëm për fëmijë. Është për prindër, për mësues, dhe për këdo që ka parë dikë të mbajë kokën ulur në oborrin e shkollës.
Ku mund ta shikoni
Platforma zyrtare në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni të Veriut dhe Mal të Zi (JustWatch/TMDB). TitraShqip nuk hoston dhe nuk linkon video.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
Mulan (1998): vajza që sfidoi perandorinë
Kur China Perandorake kërkon një burrë nga çdo familje për t’u përballur me Hunët, Mulan del nga korniza e pritshme dhe merr mbi vete një barrë që i takonte të atit. Filmi i Disney-t, i dalë më 18 qershor 1998, mbetet një klasik i animacionit që e lidh heroizmin me identitetin, jo thjesht me luftën.
Lexo më tej
Love, Simon: filmi që e bëri adoleshencën më të sinqertë
Kur doli në shkurt 2018, Love, Simon solli në qendër një histori dashurie adoleshente që nuk kërkonte zhurmë për të prekur nervin e epokës. Filmi i Greg Berlanti-t mbetet i rëndësishëm edhe sot sepse e trajton identitetin, frikën dhe nevojën për t’u pranuar me një butësi që ende flet fort për publikun shqiptar.
The Usual Suspects: misteri që nuk plaket
Në një dhomë hetimesh në Los Anxhelos, një histori e vogël duket se shndërrohet në një rrjet gënjeshtrash, kujtimesh dhe frike. The Usual Suspects, i cili doli më 19 korrik 1995, mbetet një dramë kriminale-thriller që ende e mban shikuesin të lidhur pas pyetjes më të thjeshtë: kush është, në të vërtetë, Keyser Soze?
Mulan (1998): vajza që sfidoi perandorinë
Kur China Perandorake kërkon një burrë nga çdo familje për t’u përballur me Hunët, Mulan del nga korniza e pritshme dhe merr mbi vete një barrë që i takonte të atit. Filmi i Disney-t, i dalë më 18 qershor 1998, mbetet një klasik i animacionit që e lidh heroizmin me identitetin, jo thjesht me luftën.