The Wolf of Wall Street: kur lakmia bëhet spektakël
Në filmin e Martin Scorsese-s, Wall Street-i nuk duket si tempull financash, por si një karusel marramendës ku ambicia, mashtrimi dhe humori i zi ecin dorë për dore. I publikuar më 25 dhjetor 2013, The Wolf of Wall Street mbetet një klasik i pakëndshëm dhe magnetik, që sot lexohet po aq si satirë e etjes për pasuri, sa edhe si paralajmërim i ftohtë.
Një Wall Street pa kostum të pastër
Kur The Wolf of Wall Street doli më 25 dhjetor 2013, ai hyri menjëherë në bisedën e madhe për filmin modern amerikan. Me regjisor Martin Scorsese-n dhe me Leonardo DiCaprion në qendër si Jordan Belfort, filmi e ktheu botën e bursës në një fushë ku krimi, komedia dhe drama u përzien pa mëshirë. Nuk ishte thjesht histori për para. Ishte një rrëfim për oreksin që nuk ngopet kurrë.
Për publikun shqiptar, ky lloj filmi ka një shije të veçantë. Te ne, sidomos në Tiranë, Prishtinë apo Shkup, historitë për “sukses të shpejtë” dhe pasurim me çdo kusht lexohen menjëherë me një ndjeshmëri më të fortë, sepse shumëkush e njeh mirë tundimin për të ecur përpara me zor, pa pyetur shumë për moralin. Mua personalisht më duket pikërisht këtu forca e filmit: ai nuk predikon me gisht, por të fut në vorbull dhe pastaj të lë të mendosh vetë. Dhe kjo të mbetet në mend.
Scorsese, DiCaprio dhe një kast që e mban ritmin të ndezur
Martin Scorsese e ndërton filmin si një rrëfim të shfrenuar, ku energjia rritet vazhdimisht dhe nuk të lë të marrësh frymë kollaj. Leonardo DiCaprio, si Jordan Belfort, e luan figurën qendrore me një përzierje të zgjuarsisë, egos dhe vetëshkatërrimit që e bën personazhin të pakëndshëm, por edhe jashtëzakonisht tërheqës për t’u parë. Jonah Hill, në rolin e Donnie Azoff, sjell një nerv komik të çmendur, ndërsa Margot Robbie, Matthew McConaughey, Kyle Chandler dhe Rob Reiner e plotësojnë këtë botë me karaktere që lëvizin mes karikaturës dhe kërcënimit real.
Nuk është rastësi që filmi vazhdon të jetojë edhe sot. Sipas të dhënave, ai ka një vlerësim 8.0 në TMDB dhe 8.2 në IMDb, ndërsa në Rotten Tomatoes mban 79% dhe në Metacritic 75/100; po ashtu, është nominuar për 5 Oscar dhe ka grumbulluar 38 fitore e 180 nominime gjithsej. Këto shifra nuk e shpjegojnë të gjithë fuqinë e tij, por tregojnë qartë se The Wolf of Wall Street nuk u pa si një argëtim kalimtar. Mua më bezdis paksa shfrenimi i tij i qëllimshëm, por pikërisht aty qëndron edhe ironia e mprehtë e Scorsese-s. Ai e tepron me vetëdije.
Si retrospektivë, filmi mbetet i rëndësishëm sepse flet për një botë ku fitimi bëhet fe, dhe ku gjuha e suksesit e mbulon çdo gjurmë përgjegjësie. Për publikun shqiptar, që shpesh i sheh me dyshim historitë e mëdha të parasë dhe pushtetit, kjo është një pasqyrë e hidhur, por edhe jashtëzakonisht argëtuese. Në një mbrëmje familjare, kur të gjithë kanë mendim për çdo gjë nga ekonomia te politika, ky film do t’i ndizte bisedat menjëherë. Dhe s’ka nevojë për shumë shpjegime.
Shkruar mbi të dhëna faktike nga redaksia e TitraShqip. Shpreh opinionin e autorit dhe nuk përmban as nuk promovon burime për shikim apo shkarkim.
Artikulli i radhës
CODA, filmi që e vuri dëgjimin në qendër të heshtjes familjare
E dalë në gusht 2021, CODA solli një dramë të ndjeshme për një vajzë që jeton mes dy botëve: familjes së saj të shurdhër dhe pasionit për muzikën. Me regjinë e Sian Heder dhe kastin që përfshin Emilia Jones, Marlee Matlin e Troy Kotsur, filmi mbetet i rëndësishëm sepse e trajton familjen, detyrimin dhe dëshirën pa sentimentalizëm të lehtë.
Lexo më tej
Raging Bull: kur dhuna në ring kthehet kundër jetës
Kur doli më 14 nëntor 1980, Raging Bull solli një portret të ashpër dhe të pakompromis të Jake LaMotta-s, boksierit që ngjiti majat me agresivitet, por e pagoi shtrenjtë jashtë ringut. Edhe sot, ky film i Martin Scorsese mbetet i rëndësishëm sepse nuk flet vetëm për sportin, por për vetëshkatërrimin, xhelozinë dhe burrërinë e plagosur.
CODA, filmi që e vuri dëgjimin në qendër të heshtjes familjare
E dalë në gusht 2021, CODA solli një dramë të ndjeshme për një vajzë që jeton mes dy botëve: familjes së saj të shurdhër dhe pasionit për muzikën. Me regjinë e Sian Heder dhe kastin që përfshin Emilia Jones, Marlee Matlin e Troy Kotsur, filmi mbetet i rëndësishëm sepse e trajton familjen, detyrimin dhe dëshirën pa sentimentalizëm të lehtë.
Hidden Figures: historia që NASA e pati borxh grave të saj
Në vitin 2016, Hidden Figures doli si një kujtesë e fortë se pas disa prej momenteve më të mëdha të historisë qëndruan gra që për një kohë të gjatë mbetën jashtë kornizës. Filmi i Theodore Melfit, i mbështetur te interpretimet e Taraji P. Henson, Octavia Spencer dhe Janelle Monáe, e kthen një histori shkencore në dramë njerëzore me jehonë të gjatë. Edhe sot mbetet i rëndësishëm, sepse flet për punë, dinjitet dhe hapësira ku talenti përplaset me paragjykimin.